gekozen flarden

aarzelende voeten

aarzelende voeten

waarop ik

vertrouwen moet

waarop ik me

op het levenspad

zal moeten begeven

onduidelijk soms

waar ik naar zoek    


 over troebel water gaan

kleine aarzeling

hoe de stappen

neergezet

wel of niet gaan

over de brug

die over

het troebel water

van het afscheid

zal gaan


als je omkijkt en mijn niet ziet

als je

op het pad

dat je volgt

ineens

achterom kijkt

ineens

beseft dat ik

er niet meer ben

zul je dan

de sterren vertellen

dat je me

hebt gekend?


als ik je heb achter gelaten

als ik je heb

achtergelaten

daar waar

liefde soms

nog meer leeft

dan in het leven zelf

daar waar het licht

je naam verlicht

als ik je heb

achtergelaten

waar ik je niet meer

zal zien

kan ik soms zo eenzaam

lopen dwalen

in de hoop

dat ik jou ergens

in terug zal zien


zoals de wind

stille fluistering

die zachtjes

je naam

bij mij

binnen brengt

mijn voeten

op de aarde

die me dragen zal

de regen

die mijn tranen

onzichtbaar

vallen laat

de zon

die mij met zijn warmte

aanraakt

zoals de wind

jouw naam

fluisterend

bij mij

binnen laat


ik omarm je met mijn gevoel

ik omarm je met mijn gevoel

ik ga over

afstand en tijd

even je aanraken

even dicht

bij je zijn

even heel even

gewoon

bij je zijn