kerstflarden4

nooit meer dat gevoel

nu alleen

nog de kerstdagen door

zonder dat je

mijn hart aanraken zal

even uit evenwicht

even niemand

om me heen

nooit meer dat gevoel

van samen zijn

samen de boom opsieren

niet meer samen

aan de kerstmaal

gek is het eigenlijk

dat het zo

soms ineens

anders gaat


 kerst is aangezet

van Dolly Parton

tot aan Band Aid

draait de weken

voor kerst

mij de oren

van mijn hoofd

ik draai de platen

helemaal grijs

totdat de kerst

zijn eigen weg

zal gaan

we eindelijk weer

normaal

kunnen leven

zonder al die

versierselen

dat lijkt

me helemaal

fijn


stille kerstmaal

de plek aan de tafel

waar ze altijd zat

ook in de laatste periode

waarin ze alleen nog

in haar eigen wereld was

waar we haar moesten

voeren

omdat ze zelf niet meer

begreep hoe ze moest eten

hoe ze alles versmeerde

omdat ze hoe dan ook

haar best deed

die plek aan tafel

is nu voor altijd leeg

ondanks dat we weten

dat het beter is

dat ze er niet meer is

is het stil tijdens het kerstmaal

iedereen weet van elkaar

dat men haar

mist


commerciële woorden

hoor de muziek

het klinkt in het

ene oor

het  verlaat

het weer heel snel

de woorden van

de zangers

van de kerst

die raken me niet echt

ik hoor liever

een stem die

oprecht

vrolijk kerstfeest zegt


stil verlaten huis

het huis

eens zo vol

met alles

wat kerstfeest

kon zijn

ineens

nu leeg

zonder gezelligheid

zonder sfeer

zonder iets

wat vrede brengt

het huis

eens zo vol

met liefde

de kribbe en de stal

ineens is er niets meer

het ouderlijk huis

waar ik zo graag kwam

is inmiddels

een bouwval


twinkel

kleine sterren

die overal

stralen

in de ogen

van het onschuldige kind

zomaar zijn ze

ontstaan

omdat ze weten

dat de liefde

vrede brengt


naalden in het liefdesnest

soms wordt mijn liefde

voor jou met

stomheid geslagen

zoals nu met kerst

jij die moet gaan werken

in de  kerstnacht

ik had het natuurlijk

kunnen weten

het duurde erg lang

voordat jij

klaar was met

je om te kleden

na de kaarsen te

hebben aangestoken

voor de mensen

die eenzaam

en me zo

dierbaar zijn

wilde ik ons

liefdesnest gaan

betreden

totdat ik

een berg ontdekte

op het bed

onder de

dekens

had jij een versierde

dennenboom

neergelegd

incluis piek en ballen

bestrooid met engelenhaar

met een kerstkaart

waarop je had geschreven

deze kerst

ben ik vrij

om alleen bij jou

te zijn


laat ze maar branden

nu je denkt dat niemand

aan je denkt

je zomaar ergens alleen

de kerstdagen doorbrengt

zonder de liefde van iedereen

die je lief is.

kijk dan eens om je heen

zie de lichtjes die overal zijn

zie het kleinste kaarsje dat ergens

verscholen brandt

dat speciaal voor jou is aangestoken

zodat je niet meer

zo eenzaam in de duisternis

ronddwaalt


is alles al ingepakt

anno 2003

snap ik soms

Nederland niet

kijk ik op 7 december

uit mijn raam

blijkt de Sint

nauwelijks het land

te zijn uit gegaan

of alle ramen lichten op

staat overal

al de kerstboom

versiert tot in

de top

de kerstkaarten belanden al

op mijn deurmat

hebben we misschien

wat te veel haast?


geen lichtjes dit jaar

mijn huis

is niet verlicht

dat doe ik dit jaar niet

ik kijk naar de ramen

die hun warmte

uitstralen

voor diegenen

die het willen zien

ik sluit mijn gordijnen

de wereld mag

er even niet in

ik wil alleen

mij warmen

in jouw armen

staren naar de lichtjes

van liefde in jouw ogen

zodat het

echt een kerst

met jou

kan zijn


zonder nog iets te willen

dit jaar

terwijl het haardvuur

brandt

sta ik te kijken

naar jou

met dat bewuste

wijnglas in je hand

je smoking

precies van pas

je ogen

stralen

de mooiste man

die ik nog maar pas ken

die mij omhelzen wil

om te laten weten

dat ik bij hem pas

zonder nog iets te willen

besef ik

dit is pas het begin

van een leven

waarin jij

een deel zult zijn

van mijn bestaan

zonder iets te willen

denk ik alleen nog maar

laten we dit moment

lang laten bestaan


de wasmachine zingt

terwijl ik

in het water

lig te staren

naar de

sterrenhemel

die daar

is aangebracht

hoor ik

de wasmachine zingen

over de

schoon

geworden was


de nacht voor je verjaardag

(kerstavond)

deze nacht

de nacht van

meestal samen

wachten op de

klokslag van 12 uur

de nacht van

een nieuw levensjaar

van jou

deze nacht

is nu warm

ondanks de

vrieskou


het verhaal gaat

eeuwen lang

gaat het verhaal

over het kindje

in de stal

over de liefde

die oneindig is

eeuwen lang

is het verhaal verteld

het zal zijn

leven lang

altijd worden

door verteld


dit jaar geen armen

de kerst

met al zijn

gezelligheid

brengt me

dichter bij jou

dan ik ben

gewend

in mijn droom

zijn wij al

bij elkaar

komen we samen

in het leven

om

alles aan te gaan

dit jaar

nog net niet

helemaal

jij en ik

dit jaar geen armen

waarin ik

de kerst vol liefde

vind


ik krijg er een sik van

zorgvuldig opgesteld

het lijstje

met de inkopen

voor de kerst

met alles er op

wat ik halen moet

doorgeplozen boeken

met recepten

die ik maken wil

vliegende haast

want de dag is vol

veel voorbereidingen

deur uit

tas mee

en gaan

in de supermarkt

lijstje vergeten

dus uit het blote hoofd

bedenken wat ik

halen zal

bij thuiskomst

blijkt de helft

vergeten te zijn


de kerst is er nog lang niet

de tijd gaat

zijn weg die

ik ben ingeslagen

ik loop maar mee

met de dromen

met de wensen

voor goede dagen

in mijn hoofd is

de kerst nog lang niet

geland

voel ik nog niets

in die trant

weet ik niet eens

hoe het eigenlijk

 er echt toe gaat

sta ik wat te staren

naar mijn eigen

verlichte kerstraam


hand vol licht

opgestoken handen

met een bol

aan licht

om zo de

liefde door

de wereld

te dragen

om zo de wereld

te leren

wat

echte vrede

is


verlicht kantoor

in de late avonduren

van de kerst

kom ik er altijd langs

om met eigen ogen

te aanschouwen

dat kantoor

dat zo mooi oplicht

elk raam

met beleid aangelaten

om zo langs de snelweg

een kerstboom

van verlichte ramen

te laten ontstaan