kerstflarden5

ik denk aan kerstfeest

als feest van licht

als feest van verbroedering

als feest van gevoel

als feest van er zijn

als feest van er willen zijn

ik denk aan kerstfeest

als feest

soms vol eenzaamheid


dit kerstfeest

alle geliefden

ten spijt

ik stuur jullie

mijn kerstgroet

via licht in de nacht

stuur mijn liefde

omdat ik

nog altijd jullie koester

omdat jullie kostbaar zijn geweest

dit kerstfeest ook

een groet aan de mensen

die langs kwamen

om mijn hart

even maar

aan te raken

maar weer gingen

omdat het niet ging

dit kerstfeest is de opening

naar iets nieuws

omdat ik nu zelf

weg ging


kerstnacht en dan onderweg

kerstnacht

en dan onderweg

naar ergens heen

kerstnacht

storm en regen

sneeuw dat valt

maar jij

komt naar mij

omdat jij bij

mij wilt zijn


kerstmuziek dat speelt

er speelt kerstmuziek

overal

ik hoor het

op straat

ik hoor het in mijn hart

er speelt kerstmuziek

door engeltjes gemaakt

ik hoor het aan

ik voel het

ik merk het

ik ben er helemaal

op gericht

ik hoor het

nu ik niet meer

aan jou denk


heb je Rudolf meegenomen

voor jou

meegenomen

een vingerpopje

dat als kerst voor jou

moest zijn

die je zou zetten

op een stempel

die je weg geven zou

ik vraag me af

of je hem hebt

meegenomen op reis

omdat jij wilt

dat ik er ook

bij zal zijn


stil verlaten huis

het huis

eens zo vol

met alles

wat kerstfeest

kon zijn

ineens

nu leeg

zonder gezelligheid

zonder sfeer

zonder iets

dat vrede brengt

het huis

eens zo vol

met liefde

de kribbe en de stal

ineens is er niets meer

het ouderlijk huis

waar ik zo graag kwam

is inmiddels

een bouwval


twinkel

kleine sterren

die overal

stralen

in de ogen

van het onschuldige kind

zomaar zijn ze

ontstaan

omdat ze weten

dat de liefde

vrede brengt


naalden in het liefdesnest

soms word mijn liefde

voor jou met

stomheid geslagen

zoals nu met kerst

jij die moet gaan werken

op kerstnacht

ik had het natuurlijk

kunnen weten

het duurde erg lang

voordat jij

klaar was met

je om te kleden

na de kaarsen te

hebben aangestoken

voor de mensen

die eenzaam

en me zo

dierbaar zijn

wilde ik ons

liefdesnest gaan

betreden

totdat ik

een berg ontdekte

op het bed

onder de

dekens

had jij een versierde

dennenboom

neergelegd

incluis piek en ballen

bestrooid met engelenhaar

met een kerstkaart

waarop je had geschreven

deze kerst

ben ik vrij

om alleen bij jou

te zijn


vederlicht

dansen

als een

veertje

in de wind

vliegend

van hier naar daar

vederlicht dansen

door het leven

door het nieuwe

jaar


het lichtpuntje

de lichtpuntjes

in mijn leven

die er altijd zijn

die ik elke nacht

weer zie

even aanraak

met mijn dromen

de belofte

van het licht

die er

altijd is

de knipoogjes

van de maan

die naar me straalt

laat deze kerst

een kerst vol

lichtpuntjes zijn


het heeft geen zin om op de klok te kijken

de uren van dit jaar

verstrijken langzaam

de tijd kent

zo zijn eigen dwangmatigheid

ik moet er soms naar luisteren

ik moet het soms aangaan

de uren zijn niet van mij

ik mag er alleen

deelgenoot van zijn

ik kijk

ik vraag

en weet

het heeft geen zin

om naar de klok te kijken

de tijd verstrijkt

zo is het weer

het einde van het jaar


het kind bij de kerstboom

stil kijkend

naar de ballen

met hun weerschijnend licht

kijkt hij rond

neergelegd

in een kribbe

waar hij ook

omringt met hooi

een ezel en een os

ligt

vraagt hij

met zijn ogen

aan ons

wat er nou

werkelijk

mis in

de wereld is


het verlaten kerstboompje

midden op het veld

klinkt een heel stil

snikje

die je niet hoort

als je niet echt

luisteren kunt

stil en verlaten

in de vrieskou

staat daar

het vergeten boompje

die niet mee mocht doen

dit jaar

omdat hij nog niet

groot genoeg was

om als kerstboom

ergens in een

huiskamer

te pronk te staan