trein4

zo vredig

onbevangen lopen over het pad

dat door een prachtige tuin

naar een grote villa leid

daar waar ik nog niet weet

wat daar ooit besloten is

totdat ik de woorden lees

ik besef dat hier

het besluit is genomen

om meer dan duizenden mensen

te vernietigen in een soort van

prijsvraag wie de beste

oplossing heeft


het zoete water van het vergeten

nu ik het stof

van het verleden

zachtjes van mijn kleren

heb geklopt

rustig sta te kijken

naar dat wat ooit was

maar gelukkig niet meer is

drink ik langzaam

het zoete water van het vergeten

wat nooit te vergeten

zal blijken te zijn


als je blijft

geen angst meer

of je nog weggaat

of je niet blijven kan

geen vragen meer

over of het goed is

dat je bij mij bent

het loslaten van de angst

dat wij niet samen mogen zijn

samen gevangen in de liefde

van altijd

raak ik zachtjes jouw hart aan

daar waar ik vanaf nu

de enige bewoner

zal zijn


tegenstelling

het is allang bekend

jij en ik

zijn aan elkaar gewaagd

daar waar ik

jou ontmoet

op onze bank

daar waar we elkaar

ontmoeten in onze tegenstellingen

van het leven

raken wij elkaar

nooit kwijt in de wetenschap

dat onze liefde

onverwoestbaar blijkt

te zijn


kussen in de leegte

de stilte is

wat mijn oren bijna doof maakt

de eindeloze gang

van het geluk

is aan mij voorbij gegaan

omdat ik jou niet meer aanraken kan

ik kus de leegte

elke dag opnieuw

als ik ontwaak

ik raak aan de gedachten

 dat jij er niet meer bent

maar niet gewend


ik hou mijn eigen straatje schoon

woorden die mijn

gedachten soms zo onzuiver maken

daar waar ik mezelf soms zomaar verlies

raak ik soms zo verward

dat ik even niet meer

de werkelijkheid zie

dan begin ik mijn straatje

van geluk weer schoon te maken

om zo weer dichter bij mezelf

te geraken


vage vleugels van mijn gedachten

vliegen op de gedachten

aan de tijd dat jij er nog was

raak ik je in mijn gedachten

nog steeds even aan

zie ik soms zomaar jouw gezicht

ineens ergens staan

praat ik soms tegen

de schaduw die ik naast me zie

wetende dat ik nooit meer

jouw gezicht

zal zien