klaar2
eenzame strijder
staan met niets
dan alleen zijn bagage
staan met een blik in zijn ogen
die geen weerstand duld
staan kijken
naar dat wat komen gaat
zonder angst de dood
aankijken
omdat hij weet
dat wat er nu gaande is
ook zijn dood zal zijn
omdat hij zo niet leven kan
verscholen in de struiken van mijn verlangen
staren in de verte
jouw lach zien verschijnen
omdat jij deze blik van mij herkent
jij weet dat ik in gedachten
bij jou ben
dat ik ergens ontdekt hebt
dat mijn hart
een kleine slag extra maakt
als jij ineens
weer voor me staat
verlaten ogen
niets meer kunnen zien
alles is weg
niet meer de lichtjes
in je ogen kunnen aanraken
omdat je zo blij bent mij te zien
eenzaam staar ik in de verte
van waar jij nu hopelijk zal zijn
streel ik zachtjes
mijn herinneringen aan
de tijd dat jij en ik
nog samen waren
balanceren op mijn tenen
wankel evenwicht
niet meer weten
wat goed te doen
lopen op mijn tenen
zachtjes alsof ik er niet ben
voelen dat wat je ook doet
meteen verkeerd word gezien
balancerend op mijn tenen
besluit ik om weer
plat op beide voeten
bij jou weg te gaan
de engel waakt
staan bij de plaats
waar haar laatste rustplaats is
kijken naar de engel
die over haar waakt
waarin ik soms
zomaar een teken van herkenning vind
haar lach die ze altijd had
de engel die daar waakt
lijkt soms alsof mijn
moeder stil staat te kijken
zegt
het komt goed waar je ook gaat
afgevlakte emoties
niets meer voelen
niets meer kunnen bedenken
mijn gezicht zonder emoties
die door het leven loopt
kijken in de verte
naar daar waar ik ooit hoop te zijn
kijk ik naar de raderen van het leven
waarin ik zo graag
met volle emotie
weer zou willen
staan
dromen van de toekomst
de zon streelt langzaam
zijn tere huid
hij kijkt in de toekomst
van wat er komen zal
hij droomt zijn eigen wereld
waarin hij ongetwijfeld
zijn eigen leven bepaalt
terugkijkend op dat beeld van toen
mezelf zien en beseffen
ik had het nog niet eens zo fout
toen ik daar zat te dromen
over hoe mijn toekomst zou zijn
eigenlijk heb ik het veel beter gedaan
dan ik zelf dacht dat het zou gaan
als ik mij in allerlei bochten wring
steeds zoeken
hoe ik jou kan bereiken
hoe ik jou kan steunen
in de strijd die dagelijks in jou woedt
wring ik me in allerlei bochten
om te ontdekken
dat jij nog steeds niet begrijpt
hoeveel ik
van je hou
dansen in de wolken
zachte ritme van de wind
die ons laten dansen
van het hervonden geluk
kijken in het oneindige van de tijd
die langzaam zijn eigen weg
blijft gaan
raken we alleen maar
meer in extase omdat
we samen nog steeds
dansen omdat we
eindelijk samen zijn
vastgehouden handen die losraken
laatste momenten
langzaam laten gaan
stil geen woorden meer zeggen
loslaten van wat zo dierbaar is
niets meer kunnen zeggen
omdat elk gesproken woord
de plank misslaat
alleen maar zitten
hand in hand
wachten tot
het moment daar is
dat hij mag gaan
Hits: 35