pelgrimspad5
als het regent in mijn hart
kleine tranen
van het verdriet
dat in mijn hart speelt
om het verlies van de liefde
die niet blijven kon
door de tijd die hem dong
om een andere keus te maken
dat hij zou willen
liet ik hem gaan
met de tranen in mijn hart
die niet meer te stelpen
waren
mijn houvast
langzaam loop ik
de weg van de dagen
waarin ik soms zomaar
even stil sta bij
wie jij voor me was
die je in mijn leven kon zijn
totdat ik weer verder loop
in het besef
dat ik jou nog elke dag zal missen
zolang jij niet bij mij bent
kan zijn
nu de liefde is
samen hand in hand
lopen over straat
omdat het eindelijk mag
wetende dat
er geen weg terug is
als we ons samen laten zien
dat de keus is gemaakt
voor jou en mij
om ook in de openbaarheid
als twee mannen
een liefdeskoppel
te zijn
vast gezet in een hokjesgeest
de hokjes geest
die steeds meer ontstaat
om aan een ieder zijn
seksuele voorkeur
ergens in te laten passen
met als gevolg
dat velen zoekende zijn
naar iemand die ineens
onbereikbaar is
omdat die net niet is
wat jij zoekt
terwijl je eigenlijk gewoon
een lief mens zocht
dromen over het water
reistas in mijn hand
staren en dromen over het water
met in mijn gedachten
ik vertrek nu voor een betere later
om mezelf weer te herkennen
mezelf weer te worden
zoals ik mezelf ken
dwaal ik verder langs het water
steeds verder bij jou vandaan
waarbij ik mezelf niet meer herken
gewoon nog even vasthouden
de laatste minuten
nog even samen
nog even jou adem horen
die langzaam steeds
trager begint te worden
die langzaam steeds meer
de zachtheid bereikt van
het loslaten van het leven
de stilte die ontstaan zal
zal oorverdovend zijn
in mijn hart
gewoon nog even vasthouden
aan dat je bent
totdat je was
als we even elkaar niet kunnen raken
de oorverdovende stilte
van het moment
waarin de geluiden
niet meer elkaar raken
die ons laten gaan
in de tijd
van niet meer samen zijn
omdat we elkaar niet meer kunnen raken
we voor altijd verloren zijn
in wie we waren
in wie we voor de ander
wilden zijn
hoe het gevoel voelt
opeen stapelingen
van gebeurtenissen
die steeds meer mijn gevoel
laten voelen
dat de tijd
van jou en mij
voorbij lijkt te gaan
in de wanhoop
om elkaar te willen bereiken
terwijl het niet gaat
omdat er niet meer
word gepraat
de stilte van de liefde
zitten
alleen elkaar zien
zacht tegen elkaar
aan liggen
in de stilte van de avond
waarin
niets hoeft te worden gezegd
alleen de gevoelens
van samen zijn
elkaar raken in
onze diepste kern
omdat de muren
afgebroken zijn
als de wereld zich omdraait
hand in hand
verbonden in de liefde
die we beiden voelen
die eindelijk getoond mag worden
na de lange strijd
die je met jezelf voerde
wel of niet met mij
verder gaan
ten koste van
je leven in het gezin
zijn we ineens verbaasd
dat de wereld zich omdraait
omdat twee mannen
hand in hand
door het leven gaan
ontwaking
ogen open
de wereld in
om naar jou te kijken
mijn harnas is verdwenen
de muren die er waren
zijn gesloopt
zonder schil van afstand
zonder terughoudendheid
denk ik alleen nog maar
ik hou van jou
om wie je bent
ongerept
niet aangeraakt
geen gedachten
aan later
zo zal het zijn
zonder schaamte verbonden
in de tijd
waarin onze liefde
ongerept
zal zijn
Hits: 20