napels26b
samen zullen we zingen
de stilte van de liefde
die de pijn van het verleden laat zijn
zit verscholen
in het lied van jouw leven
je ogen die het verhaal vertellen
van de pijn van de vele keren
dat je hart is gebroken
die niet meer te lijmen lijkt
het lied dat je hart probeert te zingen
over de liefde
zullen we samen zingen
omdat onze harten
hetzelfde hebben meegemaakt
niet voor mij
het lied over de liefde
die wordt gezongen
voor de vele harten
die dwalen
in de nachten van het leven
die zoeken naar
het hart dat op hen wacht
beseffen dat het lied van de liefde
niet voor hen is bestemd
omdat zij niet
de liefde
aanraken mogen
hij is niet voor mij
ik herinner me zijn kussen
in de avond
vol beloftes
de avonden
dat we bij elkaar waren
zonder de ogen
van anderen
met hun oordeel
over het leeftijdsverschil
totdat het besef kwam
dat hij niet voor mij is
omdat de tijd
alleen maar tranen zal brengen
als ik bij hem blijven zou
de tranen van de nacht
kleine schitteringen
van de hemel
als de ogen van de geliefde
die daar zijn
zit ik met mijn gedachten
bij die engel
die ik onverwachts heb moeten laten gaan
omdat hij niet langer
bij mij mocht zijn
zodat hij me niet meer kan troosten
in de nacht
het leven gaat langzaam aan haar voorbij
ze zit elke dag te staren
naar het leven dat aan haar voorbijgaat
niemand die haar vraagt
of ze mee wil gaan
naar buiten
ze kijkt naar het leven
op straat
en beseft dat haar klok
zijn tijd te langzaam
vooruit laat gaan
er zijn geen tranen meer
de late avond
een jaar later
zit ik te staren
naar de leegte van de kamer
waarin de herinneringen
aan jou nog
steeds levend zijn
elke dag zie ik weer een stukje van jou
dat langzaam zijn waarde verliest
er zijn geen tranen meer
in de kraters van mijn tranen
waarin de droogte
zijn rust vindt
kamertjes in mijn hart
de verloren liefdes
die mijn hart
steeds iets meer lieten verstenen
omdat ik de kamertjes
waarin ze woonden
dichtmetselde met
de tranen van het gemis
maakt dat ik voorzichtiger
ben geworden
om iemand toe te laten in mijn hart
omdat ik niet wil
dat mijn hart voor eeuwig
versteend zal raken
als hij ook weggaat
als ik jou maar niet vergeet
jaren niet meer gezien
niet gesproken
niet meer aangeraakt
de jaren gaan hun gang
en dan ineens bekruipt
mij de angst
dat ik jou vergeten zal
dat ik op een dag niet meer weet
hoe je rook
hoe je stem klonk
hoe je aanrakingen mij raakten
dat je ineens
echt weg bent voor altijd
de dagen gaan voorbij
de dagen gaan voorbij
aan haar
die in de winter van haar leven zit
niemand die haar nog vraagt
of ze mee gaat ergens heen
ze zit dagen
voor zich uit te staren
slaapt wat zodat de dag
korter is dan hij is
de dagen gaan voorbij
zonder dat ze het beseft
de engel komt niet meer
de tijden van het wachten
zijn veranderd
de liefde die komen zou
in mijn jonge jaren
zijn al lang geweest
ze hebben mijn hart aangeraakt
me laten weten
dat ik het voor ze ben
totdat ik het niet meer was
de engel die me ooit is beloofd
komt niet meer
omdat ik niet meer op hem wacht
Hits: 10