berlijn26c
het verleden
dagen door de wereld gefietst
om de gevoelens die er waren
te laten zijn
zingend in de avonden
bang voor de droom die niet
bleek waar te zijn
het verleden vangt me soms ineens
in een fractie van een seconde
waarin ik mezelf weer
verloren stil zie staan
langzaam sterft de clown
de clown
die in mijn hart woonde
die om alles lachte
raakt langzaam zijn lach kwijt
hij verdwijnt met de werkelijkheid
waarin soms meer tranen geschreven staan
dan de lach
aanvaarden kan
een oude ziel
gesloten ogen
op het moment van gaan
bij de laatste adem van hem
stierf ook zijn oude ziel
die vrij van zorgen
verder op reis ging
om weer ergens anders te gaan wonen
om zo weer iemand van zijn wijsheid
te voorzien
verdwenen gezicht
zijn gezicht was verdwenen
geen woorden om nog te zeggen
geen gedachten om uit te spreken
hij verdween zomaar
zonder iets te zeggen
zonder iets te doen
zomaar verdween hij
in nergens meer willen zijn
hem even weer zien
verdwenen liefde
van nog niet zo lang geleden
weer even zien
in een flits holde je me voorbij
je raakte mijn hart
zoals je altijd al deed
je even zien maakt
dat ik weer even
helemaal terug in mijn verdriet ben
spiegeling van de liefde
staren naar de liefste
die liefdevol
onze hond uitlaat
kijken naar zijn geduld
zijn zijn
raak ik weer geraakt
door de liefde
die mij zo diep
van binnen raakt
als ik de weerspiegeling zie
van de liefde die in zijn ogen geschreven staat
gevangen verleden
de liefde gevangen in deze tijd
terug in het verleden
waar ik met jou hand in hand
door de stad liep
de blikken van de mensen
die het zagen
die niets zeiden
maar met hun blikken duidelijk lieten blijken
dat wij niet welkom waren
ben ik geraakt door deze twee jongens
die nu hun liefde gewoon kunnen laten zien
omdat ze samen de liefde mogen laten zijn
gesmoorde woorden
de woorden
die niet gesproken konden worden
door de blokkade in mijn hoofd
geen gedachten die nog komen
het verdwijnen van wat te zeggen
overvallen door een soort leegte
die de woorden niet wilden zeggen
verloren in de stilte van gesmoorde woorden
door de kilte van het moment
de nevels van het verdriet
het onverwachte afscheid van hem
die mijn hele leven bij mij was
die me tips gaf over het leven
mijn woorden waarde gaf
me geld gaf zodat ik kon leven in die tijd
zijn liefde die er altijd was
zomaar verdwenen
ineens is er niets meer
zit ik in de nevels van verdriet gevangen
waardoor niets meer belangrijk
lijkt te zijn
wil je bij mij blijven
stoppen bij de boom
van het verlangen
waarin de tekst geschreven staat
of je altijd bij mij zult blijven
dan ineens kijk jij in mijn ogen
zing je zachtjes het lied van de boom
ik kijk je aan met tranen in mijn ogen
omdat ik weet
dat jij en ik vanaf nu
altijd hier terug zullen komen
om zo weer bewust te kiezen
om samen verder te gaan
mysterie van de liefde
gevonden in de late avond
zomaar zag ik je daar staan
je ogen spraken zonder geluid
je glimlach die me aankeek
je wenkbrauwen gingen even omhoog
terwijl ik totaal verlamd stond te staren
pakte jij mijn hand
om met mij
naar de stilte van de nacht te gaan
om daar elkaar de liefde te bewijzen
om bij elkaar te zijn
Hits: 3