Malaga3

zitten aan een tafel voor twee
binnenkomen
in een restaurant
waar ik gereserveerd had
voor een tafel voor 1 persoon
zit ik ergens verstopt
in een hoekje aan een tafel voor twee
onzichtbaar te zijn
alsof ik een verstotene ben
in een wereld waar
samen zijn
hoog in het vaandel staat

niet over jou
men vraagt me hoe het gaat
ik zeg dat het goed gaat
ik lieg maar wat
omdat ik niet wil weten
dat ik nog elke dag
elke nacht
aan je denk
dat je in mijn gedachten leeft
dat ik je niet vergeten kan
omdat ik nog
steeds niet over jou en mij
heen ben

als mijn hand zijn tranen niet kan drogen
mijn zoon
diep in de tranen
zijn hart is gebroken
door zijn eerste liefde
met wie hij alles voor het eerst heeft gedaan
hij zit snikkend op de bank
ik pak zijn hand
zeg lieve woorden
praat met hem
over dat de pijn ooit over zal gaan
mijn woorden kunnen zijn tranen niet drogen
machteloos als ik me voel
sluit ik hem in mijn armen
waar hij snikkend
zijn tranen droogt
aan mijn T-shirt

ik ging weg
geen tranen meer om te laten vallen
het was genoeg
het was op
de tijd van wij samen
had zijn krediet verspeeld
door te veel te willen
wat er niet te halen was
de vrijheden
die we ons veroorloofden
maakten dat we elkaar verloren
in ons hart
ik ging weg omdat ik
mijn hart weer wilde koesteren
al mis ik je nog
elke dag

toen waren er geen woorden meer
de stilte
in de late avond
waar woorden van troost
niet meer troosten kunnen
het besef
dat het niet meer kan zijn
geen woorden
die ik kan uitspreken
die kunnen beschrijven
wat ik voel
aan pijn

als het leven niet eerlijk is
ineens
ben jij er niet meer
staan wij nog hier
terwijl jij er niet meer mag zijn
zonder woorden van afscheid
zonder te kunnen zeggen
dat we van je houden
moeten we je laten gaan
omdat het leven niet altijd eerlijk is
in de keuzes
die het maakt