bagage2

dansen in het voorjaar

de zonnestralen raken mij even aan

kijken naar de natuur die al vertellen

dat het veranderen gaat

ruiken aan de geuren van het nieuwe begin

staren naar dat wat komen gaat

omarmen van de dagen

die zwoel zijn van plezier

kijk ik naar jouw ogen

waarin de sterren dansen

waarin jij en ik

met onze toekomst geschreven

staan


en dan doe ik het licht uit

liefste

dagen zit ik al aan je bed

ik praat tegen je ik hou je hand vast

zeg tegen je dat je mag gaan slapen

dat het goed is

dat het goed was tussen ons

dat ik er klaar voor ben

als jij ook kan gaan

ik kijk naar je ogen

die langzaam dicht gaan

ik zie de glimlach om je mond

raak jouw lippen nog 1 keer aan

dan sluit jij jouw ogen

doe ik het licht uit om jou te laten gaan


omdat loslaten niet gaat

beiden weten we het

dat onze liefde niet lang zal bestaan

eindeloze gesprekken over het loslaten van elkaar

steeds gevangen in de woorden in mijn hoofd

terwijl de woorden in mijn hart

elke minuut jouw naam zeggen

me vertellen dat we voor elkaar moeten gaan

ik raak stil je lichaam aan

kijk naar je ogen

zeg dan zacht

laten we maar gewoon zien hoe ver we komen

laten we maar voor elkaar gaan


jouw hand

laatste minuten van het leven

waarin ik jouw hand vast hou

je lippen vochtig maak

ik je langzaam laat gaan

stille momenten

van intens verbonden zijn

dan zie ik je gaan

je bent nog even

je raakt me nog even aan

dan laat ik jouw hand los

laat ik je voor altijd

naar de engelen gaan


laat het feest beginnen

mijn hart

opent zich langzaam

voor jouw aandacht

langzaam smelt ik in het verlangen

naar meer dan alleen maar

af en toe samen zijn

verlang ik naar jouw verlangens naar mij

open ik mijn hart

om zo het feest te laten beginnen

van ons samen zijn


als ik in gedachten bij jou ben

dankbaar voor dat je

er ooit was

dat je mijn hart hebt geraakt

in de diepste kern van zijn zijn

gebroken nadat jij moest gaan

klom ik langzaam uit het dal

van voor altijd alleen verder gaan

stond ik daar te kijken

naar het kaarsje dat ik altijd brand

in het verlangen van dat ik weer bij je mag zijn

kwam ik tot het besef

dat ik het juist moest branden

omdat ik zo dankbaar ben dat jij

in mijn leven wilde zijn


de schreven van de verdwenen pijn

ogen openen voor dat wat nog is

het loslaten van dat wat

pijn bracht

kijken naar de hemel

met zijn sterrenpracht

dan mijn hand in jouw hand

het kneepje van vertrouwen

dat we samen zijn

kijkend naar jouw ogen

zien dat de schreven van  de pijn van het  verleden

langzaam verdwenen zijn


daar waar niemand mag komen

afgeschermde ruimtes

van mijn geest

van mijn verlangen

naar dat wat ooit eens was

maar nooit echt is geweest

kijken naar dat waar ik zelden nog kom

de zolder van mijn verleden

waar ik mezelf nooit terug vond

daar waar ik verloren met mezelf

de dag niet raken kon

zijn de afgeschermde ruimtes 

voor altijd verborgen

voor iedereen die toegang wil


 als voeten lopen in vriendschap

dwalen door plekken

die nog ontdekt moeten worden

waar nog geen woorden

zijn geschreven

die zeggen dat ik er was

lopen door de straten

van onbekende gebieden

waar ik mezelf

soms in terug zie

herken dat ik hier kan zijn

lopen in vriendschap

kan ik overal met jou zijn

Hits: 33