begraafplaats3

omdat ik verloor van de tijd

laat de bloemen bloeien

laat de geuren

nog steeds mij aanraken

laat het zo zijn

dat ik er daardoor nog steeds ben

laat me in gedachten genieten

van dat wat ik

niet meer zal zien

ik wist het toen ik leefde

ik wist het toen ik niet meer kon zijn

dat op een dag er bloesem zou komen

die ik niet meer zou kunnen ruiken

die ik niet meer zou

kunnen zien


de engelen van de liefde

zware momenten

gevangen in de dagen

van jouw meer missen

dan ik soms wil

aanraken van  de kleine

tasbaarheden

die nog achterbleven

in mijn leven

als herinnering

kijk ik naar de engelen

van de liefde

onze twee kinderen

die mijn  hart telkens weer

raken

omdat ze zo dichtbij

mijn gevoel  geraken


 

de engel kust jouw naam

langslopen

terwijl de regen

mijn haren doorweek

kijk ik naar je steen

waardoor ik jou

niet maar kan aanraken

met mijn hart

ik leg een glazen engel

zachtjes op je neer

om zo jouw naam te kussen


de kei van mijn leven

zachte tranen

van het laten gaan

de aarde al

heel vaak met mijn

handen aangeraakt

in de hoop

dat ik je dan raken zal

voor elk jaar dat ik je mis

leg ik een steen op jouw graf

omdat jij voor mij

de kei van mijn leven

was


tedere glimlach om het verleden

momenten van geluk

dat me laat beseffen

dat alle dagen

zonder jou niet meer

zijn wat ze zijn

aangeraakt jouw leven

die ik nu niet meer

aanraken mag

je laten gaan

omdat ik niet meer

jou vasthouden kan

tedere glimlach om het verleden

vermengd met de traan

van het heden

omdat ik je altijd missen zal


totdat de bloemen weer bloeien

adem gevangen

in de dromen van deze dagen

waarin jij  niet meer

kan zijn

aangeraakt de eenzaamheid

waar ik nu nog niet kan zijn

kijken naar de bloemen die

nu nog geuren

totdat hun tijd ook is gegaan

dan wachten totdat

de bloemen weer gaan geuren

totdat ik weet

dat het eerste jaar

van jou missen

voorbij gegaan is


in kleine tranen

jouw naam

geschreven

onder de engel

die over jou waakt

mijn woorden

gestikt in de kleine tranen

die ik elke dag nog huil

het afscheid was het niet alleen

het is de tijd daarna

waarin ik ga beseffen

dat ik jou nooit meer

vasthouden kan


als ik je maar vinden kan

nevels van tranen

die mijn ogen

steeds weer wazig maken

kijken over het veld

van verloren geliefdes

ik raak verdwaald

door al die paden

door al die plekken

waar de liefde

zijn rustplaats vond

ik zoek en dwaal

weet niet meer

waar je bent gebleven

ik ben verdwaald

in het verlies

voor altijd


de vrijheid die je hebt gekozen

vleugellam

kijk ik naar de tranen

van het nu

de gekozen weg

die je hebt genomen

waarin je geen weg meer zag

om door te gaan

met gebroken vleugels

sta ik te kijken

naar jouw graf

waar ik met twee vogels

probeer weer te geven

dat jij voor een andere vrijheid

dan ik

koos


gevangen verleden

staren over het veld

van mensen die ons dierbaar waren

kijk ik naar het verleden

van toen

ik raak de oudheid

aan van het moment

ik zie de tranen die

hier zijn gevallen

in de kleine monumenten

voor diegenen

die hier hun

geliefden

naar toe hebben

gedragen

Hits: 45