berlijn26d
monddood geslagen
niets zeggen
niet kijken
doen alsof ik niets hoor
de harde woorden
die mij in mijn ziel raken
door de stilte van de tijd
niet weten wat te zeggen
niet weten wat te doen
sta ik naar het leven te kijken
doodgeslagen in mijn emoties
die er niet mogen zijn
het lege graf
het gevonden graf
dat leeg blijkt te zijn
door de tekst die er geschreven staat
kijkend naar de vele dozen
waarin levensverhalen gevangen blijken te zijn
raakt mij de naam die er staat
raakt mij het gevoel van leegte
dat is ontstaan
nadat ik jou heb laten gaan
geen liefde zonder barstjes
de liefde die nu op mijn pad komt
zal nooit meer smetteloos zijn
het verleden heeft zijn schade aangebracht
door de vele tranen van onbegrip
het verlaten van elkaar omdat het niet ging
onbevangen de liefde ingaan
blijkt voor mij niet meer te bestaan
omdat ik door de barstjes van het verleden
altijd op mijn hoede zal zijn
dromen in het heden
zonder woorden
zonder aanrakingen
gevangen in het moment
van samen zijn
niets zeggen
niets doen
dromen in het heden
gewoon omdat
jij er altijd voor mij bent
waar zijn mijn gedachten
mijn gedachten
dwalen via verschillende trappen
naar het doel waar ik niet moet zijn
het is een chaos in het kiezen
de afleidingen die er onderweg zijn
maken dat ik soms met het ene begin
en via verschillende trappen
met elk hun eigen doel
ineens niet meer besef
waar ik eigenlijk mee bezig ben
vage gevoelens na het afscheid
late avond
nadat de woorden waren gesproken
over het niet meer samen verder kunnen
de lange weg terug naar huis
met gedachten van opluchting
dat de liefde niet meer was
wat die zou moeten zijn
vage gevoelens van verdriet
naast de opluchting
dat het eindelijk voorbij was
laat me zweven in jouw tederheid
onuitgesproken woorden
van niets meer zeggen
niets meer doen
zweven op jouw tedere woorden
jouw tedere aanrakingen
waarin ik verdrink
in de oceaan van geluk
verloren schat
er waren geen sporen meer van hem
het was verdwenen
alsof het nooit had bestaan
totdat ineens
hij er weer was
het schilderij dat nooit had mogen verdwijnen
dat ineens in alle glans
stond te stralen
als de gevonden verloren schat
zomaar kwijt
we zitten samen op de bank
ze praat een hoop
totdat ze ineens zegt
hoe heet mijn zoon eigenlijk
ik ben zijn naam kwijt
ik kijk haar aan
zeg dan mijn naam
ze is opgelucht
ze weet ineens
mijn naam
Hits: 3