dromen4

spiegeling van het verleden

gelezen in de ogen

van iedereen die

ik ontmoet

de verhalen van het verleden

waarin zoveel geschreven staat

voor wie goed kan lezen

die niet meer geraakt

door het verleden

zijn verhalen

deelt zonder het te weten

die daarmee

mij intens raakt


gevangen in het moment

onverwachts

mezelf gezien

in een gevangen moment

van het verleden

waarin de puzzelstukjes

op hun plek vielen

waar ik mezelf

ineens weer zie

in contact gekomen

met mijn verleden

waardoor ik in het heden

weer dichter bij mezelf

gekomen ben


rusten in de nadagen van het leven

vermoeide uren

van het zwoegen in het leven

kijken naar de woorden

niet meer gesproken

in het verlangen van toen

rusten in de nadagen

van het leven

waarin nog maar enkele stappen

te gaan zijn

totdat hij mag rusten

voor altijd


omarm mijn leven

staren naar het leven

wat er is

gevangen in eindeloze foto’s

van ieder moment

weten dat als ik  mijn ogen sluit

deze foto’s zullen verdwijnen

niemand zal nog weten

wie ik was

wat ik wilde zijn

omarm mijn leven

in de beelden die ik zag

de woorden die ik schreef

die ik sprak

en ik zal nog

even bij je zijn


gebroken vleugel

mijn engel

uit het paradijs

van de liefde verdreven

kwam bij mij

zijn wonden likken

om te genezen

van de pijn die hij

intens diep voelt van binnen

toen zijn gebroken vleugel

was genezen

ging hij weer zijn eigen weg

om op eigen vleugels

het geluk te vinden

in het leven


als de muziek in mijn hart stopt

dansend op het ritme

van het leven

hoor ik de melodie

van het geluk

mijn hart slaat zijn

eigen ritme in de tijd

zoals hij altijd doen zal

mijn mond vormen de woorden

zacht zing ik de liedjes

die er zomaar zijn

totdat de muziek stopt

mijn lied ten einde zal zijn


met zijn hoofd in de wolken

totaal van de wereld

zoekt hij zijn eigen weg

de liefde voor heel lang

is bij hem aangeland

hij verdwijnt

totaal in de wolken

vind zichzelf terug

in de tijd waarin

hij zichzelf

kan zijn


gebroken hart

het spel

van de verliezer

waarbij geen winnaars zijn

gebroken harten

die niet meer helen

kijken naar de stilte

die ontstaat in de leegte

die niet gevuld word met de liefde

van altijd

laten gaan van dat wat

was maar niet kan zijn


op eigen benen staan

kleine stapjes

langzaam het leven in

kijken en vallen

opstaan en weer

verder gaan

aanraken van anderen

beseffen dat niet iedereen

zo dicht bij jou kan staan

dan langzaam verder

op eigen benen

totdat je beseft

dat je in het leven

helemaal op jezelf

kan gaan


slapen totdat de avond valt

kleine wereld

waarin de angst

steeds groter word

bang voor de nachten

waarin je soms

bang wakker word

kijken naar het licht

dat je langzaam

laat gaan

je ogen sluiten

voor de wereld

omdat als het donker word

jij steeds meer jezelf

aan het verliezen bent


gevonden dromen van morgen

gevangen in een moment

van geluk

vond hij de droom

van morgen

in haar ogen

geschreven

gevangen momenten

van de toekomst

waarin ze samen

het leven

voor altijd zouden delen


rusten in de tijd van morgen

stil zitten

op het bankje van de tijd

waarop de verhalen

van weet je nog

nog altijd spraakzaam zijn

kijken naar de dagen

van deze tijd

die langzaam verdwijnen

in de mist van morgen

gevonden woorden

die nog zeggen

weet je nog lief

toen we gisteren

ook op dit bankje zaten

dat we nog steeds samen zijn


geloof in jou

kleine stapjes

op de straat van het leven

waar jij je wankel staande houd

ik laat langzaam jouw hand los

wetende dat ik jou

gegeven heb wat ik vond dat

ik je geven moest

nu zal je zelf je weg moeten gaan

daar waar de liefde

ook jou vinden zal

waar jij ook

leert te geloven

in wie jij blijkt te zijn


puinhoop van onze liefde

gevangen in jouw hart

vecht ik eindeloos lang

tegen dat wat me

zo bang maakt

waarvoor ik vluchten moet

voordat het me te diep raakt

verstrikt in de zoveelste

ontkenning van wat er is

zie ik de barricade

van onze liefde

ontstaan waar

achter onze echte liefde zit


aanraken door de wolken

kleine momenten

van ons samen

waarin wij gevangen zijn

in het met elkaar verbonden zijn

kijken in elkaars ogen

door de tralies van de tijd

stil blijven aanraken

door de wolken

die er

ook zullen zijn


en altijd is die schaduw er

jou verliezen

aan de dood

waarin ik mezelf

tegen ben gekomen

zonder houvast

verder door het leven

om er te mogen zijn

altijd voel ik je bij me

soms achter me

soms naast me

soms voor me

als een schaduw

draai jij om mij heen

Hits: 52