dromen6

zure appel

afgekloven appel

waarin ik mijn tanden heb gezet

omdat ik ontdekte

dat niet alles is

wat het lijkt

loslaten van wat was

kijken naar wat mogelijk is

ontdekken dat er niet veel

meer te vinden is

in een wereld

waarin de zure appel

overal voor het oprapen

ligt


mysterie

verscholen

tussen de bomen van het leven

zat hij daar

de man die een mysterie

werd in mijn dromen

die mijn verlangens

heeft aangeraakt

waarin ik gevangen

in verlangen

mijn dromen in het paradijs

heb waargemaakt


niet meer te bereiken

zijn woorden zijn niet meer te horen

zijn ogen zien niet meer het licht

zijn armen zijn te kort om mij te raken

verdwenen in de wereld

van de mist

zit hij gevangen  te staren

naar dat wat niet meer

te volgen is

niet meer te bereiken

hij verdween veel te vroeg

in zijn te vroeg gemaakte

mist


druppels van gevoel

langzaam druppelen ze naar beneden

het gevoel dat ik jaren

heb verzwegen

dat ik jaren niet wilde

laten zijn

druppels van gevoel

die  mij zomaar laten beseffen

dat ik liever voor altijd

in jouw hart wil zijn


kring van geuren

zachte geuren

van de gevonden liefde

die mijn hart langzaam

weker maakt

waarin ik mezelf

tegenkom in de verwachting

van dat onze liefde

voor altijd

zal blijven bestaan


engel van het moment

een klein moment

wat je gevangen

in mijn hart

was je even in mijn leven

totdat de liefde

de belofte van voor altijd verbrak

loslaten van de engel

die ik zo lief heb gehad

laten vliegen met de vogels

naar daar waar hij wederom

een engel zal zijn


achter de hekken van het verleden

sijpelend licht van het verleden

dat langzaam mijn heden aanraakt

in het gevoel van dit moment

waar de woorden die

zoveel pijn deden

niets meer zijn dan woorden

van de tijd

achter de hekken van het verleden

verborgen momenten van geluk

gevangen in kostbaarheden

van gevangen gedachten


dwalen door de straten van het geluk

slenteren langs alle wegen

die ik nog niet ken

intens gevoelloos zweven

op de toppen van geluk

zacht jouw hand voelen in de mijne

waarop we samen

verdwijnen in de momenten

van er niet zijn

dwalen door de straten van geluk

omdat we eindelijk durven zeggen

dat we voor altijd

samen willen zijn


teder moment

even samen

praten over wat er is

denken aan de dromen

die nog mogen zijn

dan verlaten gedachten

aan als zij groter zal zijn

even beseffen

dat haar jeugd zo

voorbij is


in het licht gevangen

langzaam als het licht

gaat doven

als teder de nacht

zijn lampjes aan doet

zie ik in het licht gevangen

jouw stralende ogen

die me zeggen

dat jij en ik

samen blijven

voorgoed


de stroom van het leven

mee dobberen op

het ritme van het leven

gaan waar de wegen

mijn soms brengen

het zachte water

dat me soms ruw

een kant opduwt

langzaam

de stenen raken

die mijn leven

zo dierbaar maken

verder stromen

door het leven

tot de oceaan

bereikt zal zijn


verdreven geuren van toen

verdreven zijn de zoete geuren

van onze liefde

langzaam verdroogd de bloem

door het verlies van

water om het te laten zijn

verdwaasd kijk ik

naar de achtergebleven blaadjes

van onze liefde

die langzaam

vergaan


als hij klaar is

laatste woorden

zijn geschreven

op het papier

geen gedachten meer

die hij nog kan delen

de schrijver die

zijn woorden deelde

die niet meer bij

ons mag zijn

Hits: 45