groenehartpad1
verloren dagen van het nu
met haar onderweg
naar haar verleden
waar ze nu is in haar wereld van de mist
in de hoop dat ze even gelukkig is
hand in hand lopen
we door haar verleden
de winkels die ze kende
de huizen die nog net zo zijn
ze geniet zichtbaar
bij het afscheid zegt ze dan
dank u wel meneer
dat was fijn
om even in mijn wereld te zijn
venster van mijn gevoel
staren in de verte
waar mijn toekomst ligt
raak ik in gedachten
de dromen aan
waarin jij
met mij samen zult zijn
kijk ik even
naar de avond
waar de sterren stralen
met de belofte
dat jij komen zal
als je mijn hand niet pakt
de worsteling
met jouw gevoelens
de angst dat men
onze liefde afwijzen zou
omdat ik wat ouder dan jou ben
maakt het dat we niet verder kunnen
tot het moment
dat jij mijn hand durft te pakken
om samen het gevecht
in de toekomst
aan te gaan
al verzwijgen ze ons
de angst
dat we niet meer mogen zijn
dat we door de wet
niet meer worden erkent
als wezens van vlees en bloed
met liefde die we willen delen
al verzwijgen we ze voor een ieder
die ze niet willen zijn
toch zullen onze dromen
onze gevoelens
onze strijd
er altijd zijn
iemand waakt over mij
in de kleine
dingen die ik ineens zomaar zie
weet ik dat jij er bent
dat je me verteld
dat ik nog steeds je zoon ben
waar je trots op bent
wat je me zo af en toe
onverwachts laat weten
door de kleine simpele dingen in het leven
die me raken
omdat ik weet dat
jij over mij waken zal
waar ik ook ben
ik heb niet geleerd
als ik kijk
naar de momenten
van de angst
waarin ik me afvraag
of het echt is wat er gebeurt met mij
kijk ik het aan
maar ik zal niet geleerd om te beginnen
maar om te winnen
waar het onrecht
in de wereld
ontstaat
zoals de wind muziek maakt
als ik de natuur
zijn bloemen pracht
zijn kracht laat zien
waarmee hij
door de muren van de mens
heen dringt
voel ik de wint
die mijn haren streelt
met de muziek
die dan ontstaat
door de klanken
die hij in mijn hart maakt
kom niet met jouw verdriet
de boze woorden
dat ik bij je kwam
met verdriet
over de verdwenen liefde
maakte dat jij
mij buiten sloot
omdat het niet over jou ging
ik heb het aangehoord
ik ben gegaan
met de woorden
kom niet met jouw verdriet bij mij
om uit te huilen
ik hoef jouw tranen niet
wazige gedachten van mist
ze staat voor het raam
vraagt me waar mijn zoon is
ze heeft hem al maanden niet gezien
even ben ik van slag
want ik heb geen zoon
terwijl ik nog nadenk
over wat ze vraagt
zegt ze de naam van mijn oom
die al jaren
niet meer bij ons is
ik verloor al voor ik begon
de liefde tussen jou en mij
was eindeloos diep
we zagen elkaar
elke nacht
om de liefde te ervaren voor altijd
totdat de woorden
werden uitgesproken
of we voor altijd samen wilden zijn
waarop jij verdween
zonder iets te zeggen
bleef ik achter
om te kijken naar de leegte
die ineens weer mijn beste vriend
bleek te zijn
het zijn wel mijn tranen
zeg niet
dat ik niet moet huilen
omdat ik verdrietig ben
om iets wat jij
niet begrijpen kan
ik laat mijn tranen
vallen omdat ik daardoor
meer lucht krijg in mijn hart
ik het verdriet dat ik voel
de ruimte geef
om met het water uit mijn ogen
uit mijn hart te gaan
Hits: 42