hart1

achter het gebroken hart

achter het gebroken hart

waarin niets meer bestaat

  daar waar

de liefde nog

steeds een plek heeft

achter het gebroken hart

waarin de namen staan

die niets meer

konden zijn

dan een martelaar

achter het gebroken hart

het plekje

waar ik mijn

herinneringen

bewaar


dien als inspiratie

terwijl de twijfel

mijn hart

verpletterd

zonder dat het

echt kan zijn

terwijl ik

met tranen in mijn ogen

me afvraag

waar jij kunt zijn

terwijl ik me

afvraag

wat ik met je moet

kus je me

zegt me dat

ik je inspiratie ben

voor alles wat je maakt

voor alles

wat jij eens

dacht niet te zijn


in afwachting van uw antwoord

het lijkt wel
een sollicitatie
de ontmoeting
met de mensen
van de nacht
die in het
daglicht
minder stralen
in afwachting
van uw antwoord
verblijf ik in
het lege hart


de weg die achter ons ligt

de weg die achter ons ligt

is bezaaid

met gebroken harten

met stiltes die

niets meer kunnen zijn

de weg die achter ons ligt

struikelend bewandeld

steeds toch

verder gegaan

soms gekropen

soms gedragen

soms ineens

echt gaan staan

de weg die achter ons ligt

geeft ons

het recht op

een bestaan


eerlijk spel op oneerlijke grond

eerlijk spel

op oneerlijke grond

de bal van de liefde

dat rolt en tolt

over en door

geopende harten

dat nooit

eens het

echte

kloppende hart

vond


ster in de uitverkoop

ze is gestorven

de ster

die alle harten

hoe dan ook

aanraakt

ze is niet meer

in ons midden

dus het is

eigenlijk te laat

ineens

beginnen allerlei

mensen haar

te beminnen

kopen haar

gouden stem

ze word steeds goedkoper

ze verloor

met haar dood

het recht

om geen

uitvoerkoopje

te zijn


weer eens niet geluisterd

mijn hart

wilde verlangen

naar jou

dus deed

ik alles wat ik kon

zonder bij

mijn gevoelens

stil te staan

vluchtte in de nacht

naar jou

om echt samen te zijn

had ik nu maar

naar mijn gevoel geluisterd

dan had ik

jou niet

zoveel

pijn gedaan


als de roes is verdwenen, komt de pijn

als de roes

is verdwenen

door het moment

waarop de

waarheid

echt is

dan weet ik even

niet meer

wat te zeggen

omdat mijn hart

niet voor jou

verder tikt

ik zal je moeten

bekennen

dat het niet langer

meer zo gaat

na het zoveelste verlangen

zal ik me

terug vinden

in de pijn


de rode gloed van de liefdeskaars

de rode gloed

van de rode liefdeskaars

die langzaam

mijn hart aan raakt

langzaam

zijn warmte begint

uit te stralen

om in liefde

samen aan

de toekomst

te bouwen


je scheurt me in tweeën

het razende Roeland

dat in mijn hart

tekeer gaat

met het gevecht

het voortdurende strijd

die me laat bedenken

dat het niet kan

en niet mag

mijn gevoelens

voor jou

de gedachten van

dit kan niet goed gaan

ik raak verscheurd in mijn verlangen

ik weet niet hoe

ik het oplossen moet


niet meer zo bang in het leven

niet meer zo bang

als een vogeltje zo klein

als een kind

in de nacht

omdat het spoken zag

als een kat

in het nauw

als een mens

bang voor de dood

niet meer zo bang

in het leven

door 4 simpele woordjes

ik hou van jou


de zwerver is thuis gekomen

door omzwervingen

door de tijden

van mijn gebroken hart

door telkens

weer proberen

om te kijken

of er echt

wel liefde was

na lange tochten

door elke dorre

woestijn

ben ik in je

hart aangekomen

ben ik daar

waar ik

thuis mag zijn


onmogelijkheden van de liefde

de liefde

in al zijn facetten

boeiend

niet te evenaren

de slachtoffers

die hij uit

harten smeet

de liefde

onmogelijke gevoelens

onmogelijke gedachten

niets dat

er kan zijn

de liefde

die soms ineens

even laat blijken

dat iets

wel mag

maar niet kan


laat mijn hart met rust

niet meer

dat gevoel

van telkens

er voor moeten gaan

ik wil het gewoon

niet meer

ik kan het niet meer aan

als je komt

welkom ben je altijd

maar laat mijn hart

met rust

laat me gewoon

mijn gang

gaan


als ik niet binnen kan komen

als ik niet binnen

kan komen

in je hart

als je de deuren

te hard hebt gesloten

zonder dat ze

open kunnen gaan

dan zal ik me

niet bedenken

dan klim ik

gewoon

door het raam

als je om me geeft

als je om me geeft

zul je dan

teder zijn

zul je mijn

hart zachtjes

opnemen

zonder dat

het breken zal

als je om me geeft

zul je dan

voorzichtig zijn

zul je dan

op passen

dat je me

niet te

hard

vallen laat


als je bij me blijft

als je komt

om altijd

bij me te blijven

neem dan

voor mij

je hart mee

die ik mag bewonen

zodat ik

als je weg gaat

toch nog

bij je

kan zijn


met achterlating van spullen

al mijn spullen

heb ik achter gelaten

het enige wat

ik nog bezat

waren mijn dromen

mijn gebroken hart

al mijn spullen

zijn gebleven

waar ze zijn

het is goed geweest

ik ben vrij

ik heb nog nooit

zoveel

geluk

beleefd


neem mijn hart zonder het te breken

neem mijn hart

zonder er mee te spelen

zonder dat

het breken gaat

neem mijn hart op

koester het

zodat het

voor altijd

voor jou

zal blijven

slaan


klop klop in mijn hart

je naam

verschijnt

op mijn scherm

ik zie je staan

ineens ben je er

zomaar zonder

er vandoor te gaan

het begint

te ruizen in mijn hoofd

het begint te gonzen

in mijn hart

klop klop

zonder twijfel

zonder

dat het over

gaat


als de bron is opgedroogd

de liefde

gevonden

in een nacht

waarin de

liefde niet

meer zou bestaan

gevonden

het kloppend hart

dat steeds

verder

van de liefde

af gaat


achteraf moet ik je ook laten gaan

je leven

zoals het nu is

kan voor jou

niet meer

veranderen

zonder dat

je harten breekt

daarom koester

je het verlangen

naar mij

zonder dat het kan

achteraf

na jaren samen

zonder dat er

liefde kan zijn

moet ik je ook laten gaan

moet ik hier

gewoon

maar blijven staan


het zet zich door

de snaren beroerd

door het stilste moment

van niet meer

kunnen zijn

van niet meer

zoals het was

de verandering

die eerst plaats vond

in mijn gevoelens

in mijn hart

zijn langzaam

verder gegaan

ineens

is het anders

zet het zich door

ben ik

anders dan anders

verder

gegaan


mijn hoofd gonst mijn hart klopt

mijn hart

dat soms

gonst

soms zomaar even

niet meer slaat

dat vraagt

dat geeft wat er

niet meer kan zijn

het hart

dat klopt

het hoofd dat gonst

verlangen naar

zonder te vangen

slagen zonder

raak te zijn


soms als het somber is

soms als het somber is

de regen langzaam

vallen gaat

in mijn hart

kijk ik even

naar de dingen

die er wel

echt zijn

kijk ik naar

de dromen

die uitgekomen zijn

dan is het niet

meer zo somber

dan is het

gewoon

goed en mooi

omdat ik

in gedachten

nog steeds

bij jou kan zijn


het dringt binnen

het sluimerend licht

van einde en ver

komt langzaam binnen

in het hart

dat donker was

langzaam

begint het

te stralen

langzaam

komt het

licht op

mijn pad


de woorden zijn niet verdwenen

de woorden zijn niet verdwenen

de gevoelens echter wel

niets meer om

mijn zegeningen te tellen

niets dat er

nog voor gaat

de woorden zijn niet verdwenen

ze staan in mijn hart gegrift

de woorden die

me vertelden

dat na deze liefde

er nog

een andere liefde

is


hoeveel leugens spreken de waarheid

hoeveel leugens

worden er gesproken

als het om

de liefde gaat

niet bekennen

dat je hart

is geraakt

niet zeggen

dat het zo is

liever liegen

dan vertellen

dat je verliefd

op die ander

bent


langzaam laten vertrekken

afgewezen

zonder dat ik het wilde

afgewezen

zonder dat het

zo moest zijn

afgewezen

door de zoveelste

die niet in

mijn hart

durfde te staan

langzaam vertrekken

uit het leven

dat ik niet

met jou had

langzaam

laten sterven

aan een nog

net niet gebroken

hart


shoppen met open beurs

shoppen

met een open beurs

mijn hart

dat verder gaat

bevredigen van behoeftes

door elke

limit gaan

geld uitgeven

aan de dingen

die ik niet

nodig heb

gewoon shoppen

niet meer

luisteren

naar de

innerlijke stem


het glipt door mijn vingers

de tijd

die ineens

veel sneller gaat

glipt als het ware

door mijn vingers

de tijd

waarin mijn hart

niet meer

voor jou slaat


nog net niet gehaald

open blik in troebele ogen

die open gaan

op het moment

dat het hart verdwaalt

in momenten van

de diepste verwarring

overschaduwt door de angst

nog net niet gehaald

niet geweest

waar het kon zijn

open blik

in troebele ogen

die hadden

zoveel beloofd


mijn geheimen zijn van mij

mijn geheimen

opgesloten

achter de

kraters van mijn hart

gevangen in

momenten

van het verloren verstand

mijn geheimen

diep verscholen achter

de dingen die er zijn

mijn geheimen

blijven altijd

van mij


ik blijf verlangen naar je

al sluit je de deur

is je hart

dicht gegaan

is er niets meer

dat er nog

echt is

ik blijf naar je verlangen

omdat ik je

ergens

vreselijk mis


verslaafd aan jou

verslaafd aan jou

zonder dat ik het wil

zonder dat ik het kan

zonder dat ik het

verlaten wil

mijn hart schreeuwt

mijn gedachten

roepen nog harder nee

verslaafd aan jou

zonder dat ik

het wil

maar ik krijg

het van binnen

niet meer stil


fluister ik in de nacht

hou me vast

nu de nacht

invalt

hou me vast

nu ik

het even

niet meer

zo duidelijk zag

de weg

naar jouw hart

onbelemmerd

maakt dat

ik me

met mijn eigen

gevoelens

verstrikt

raak


totaal en helemaal van de wereld

totaal en helemaal van de wereld

nu mijn hart

zich om de liefde sluit

totaal vervreemd

van het verlangen

van het gevoel

dat er nog iets bestaat

totaal en helemaal van de wereld

niets dat

me nog van

binnen

echt raakt


had jij toch gelijk

toen jij de deur dichtdeed

met de mededeling

dat ik nooit meer

een vriendje zou krijgen

omdat ik te oud

zou zijn

bestierf mijn hart

met al zijn verlangens

achteraf

moet ik bekennen

jij had gelijk


maar ze zijn jou niet

zoveel mensen

raken me aan

willen met mij

verder gaan

zoveel

proberen zich

in mijn hart

te nestelen

er voor mij

helemaal te zijn

maar ze zijn jou niet

met hen kan ik

momenteel

niet verder gaan


de kracht in mijn ogen

mijn ogen

krachtiger dan

de stalen

uit het hart

laten me zien

wat er echt is

wat er kan zijn

de kracht in mijn ogen

laat jou

onderuit

gaan


je was teveel te vaak geraakt

te vaak

in je hart geraakt

te veel

jezelf gezien

in momenten

waarop je

dat niet dacht

te vaak

te veel

geraakt

dat maakt je banger

misschien


de vraag zonder antwoord

de vraag

die in elk oog

geschreven staat

in de mensen

die ik soms

zomaar

even ontmoet

de vraag

in de hoop

op een vurig hart

de vraag

die nooit

met het antwoord

genoegen neemt

de vraag waarop

soms niemand

nog iets

begint


vlammend rood

vlammend rood

in de ochtend

als de zon

aan de horizon gloort

vlammend rood

in mijn hart

omdat ik

met jou

zit te ontbijten

omdat jij

mij ook

eindelijk echt

eens zag


ik laat dat moment los

ik laat dat moment los

omdat me dat

niet meer zint

ik laat het gaan

omdat in dat moment

mijn hart

sneller ging

slaan


als de angst het verlangen verlamt

ineens

strompel je binnen

in mijn leven

ineens

ben je daar

zomaar

onvoorspelbaar

zomaar

zonder dat

ik om je

heb gevraagd

de angst slaat

om mijn hart

ik durf niet

verder te gaan

het verlangen

is vertrokken

de angst

heeft me

verblind


heel even maar was je van mij

heel even maar

was je van mij

heel even was je maar

in mijn hart

heel even maar

was jij die mij

wilde kussen

die bij me wilde zijn

heel even maar

dat even maar

maakte genoeg

indruk op mij


als de tranen verloren zijn

als de tranen verloren zijn

in het huilen

om het zoveelste

onmogelijke verdriet

als de verkilling

in het hart

niet meer

over wil gaan

als het niet meer

anders kan zijn

dan zoals het is

als de tranen dan nog vallen

om iets

wat je eindelijk

weer eens mist


geef me de sleutels

geef me de sleutels

niet die van je huis

niet die van je hart

maar geef me

de sleutels

van je gevoel

de opgeborgen geheimen

die er verborgen zijn

zodat ik

stiekem af en toe

openlijk

daar in

rond struinen

kan


niet bang om te verliezen

niet bang

om te verliezen

het hart

dat huilt

het gevoel

dat niet verder gaat

niet bang

om te verliezen

de vergetelheid

niet bang

om eenzaam

te zijn


soms wil het ritme niet kloppen

soms kloppen

harten gelijk

zijn ze ineens

volmaakt

bij elkaar

soms wil het hart

niet stoppen

met het volgen

van het ritme

dat niet bestaat

Hits: 53