hart2

in je hart wil ik het deurtje zijn

als het zou

kunnen

als ik het zou mogen zijn

als ik het voor het kiezen had

dan zou ik

in je hart

het deurtje willen zijn

zomaar even

opendoen

als ik

weer eens

langskom

met een zoen


2002 als afscheid

afscheid van de jaren

waarin een

speurhond

nog beter zijn

werk deed

het zoeken naar

een hart dat

soms ineens

niet voor mij

klopte er niet was

afscheid van de jaren

die voor 2002 lagen


de letters dansen voor mijn ogen

de letters

die de woorden vormen

die de wonden

in mijn hart

nog dieper

verwonden

de letters

dansen voor mijn ogen

omdat ik

niet de

liefde van

jou won


de feest van de herkenning

de snaren van mijn hart

die je zachtjes bespeelt

de feest van de herkenning

dat jij me kent

jij alles al weet

de after party

nu het over is

verloren gevoelens

in het moment

dat ik me af vraag

wat ik met je wil


niet altijd mijn keus

niet altijd mijn keus

als een hart

niet blijf slaan

uit liefde

niet altijd mijn keus

als er geen keus

meer blijkt te zijn

niet altijd mijn keus

als het niet meer

is

dan het blijkt

te zijn


tartende harten van verlangen

tartende harten

van verlangen

dat slaat om

het verdriet

weg te werken

uit het leven

van het verlies

tartende harten

dat nooit laat

beseffen

waarom iets

net niet

liep


de storm is opgestoken

een opgebroken weg

die niet verder gaat

mijn hart

dat niet meer

voor jou slaat

de leegte

die er is

gekomen

de storm die

even opgestoken is

die er even was

is nu gaan liggen

niets is er nog

dat mijn hart

voor jou

harder laat

slaan


niet voor één nacht

hunkerende harten

smachtende lippen

grijpende handen

lichamen die

niet te stoppen zijn

passievolle nachten

altijd voor even

nooit voor lang


de streken van Cupido

elke keer

doet hij het weer

hij voed het verlangen

hij laat harten

sneller slaan

hij raakt in

gedachten

de stilte in mij aan

elke keer

doet hij het weer

laat me vlammend

van verlangen

telkens weer

verdwijnen

uit het hart

van die ander


oneerlijk spel

het spel

gespeeld

met het hart

waarin naast

de zelden

winnaar

altijd te veel

verliezers zijn

oneerlijk spel

met regels

die niemand kent

oneerlijk spel

waarin niet is

waarin niemand

echt winnen kan


opgeslagen in je hart

opgeslagen

in je hart

ben ik

als het

zoveelste bezit

als de zoveelste

die even binnen

mocht zijn

opgeslagen

als in een pakhuis

omdat jij

nog niet

de oplossing vind


hey die ken ik

hey die ken ik

ik zie hem gaan

hand in hand

met die andere man

samen lopen

ze door de straten

van de stad

hey die ken ik

hij was het

die mijn hart

brak


laat me de eerste en de laatste zijn

laat me

de eerste zijn

die je hart raakt

laat me de

laatste zijn

die het licht uit doet

als jij

voorgoed

het leven verlaat


ontmoeting met de bekende vreemde

de vlam

die smeulde

de walm

van het gedoofde

licht

ontmoeting

met de bekende vreemde

die mij

mijn verleden

laat herbeleven

die me

laat zien

hoe het vroeger was

ontmoeting met

een bekende vreemde

die mijn

hart raakt


niet van steen

mijn hart

bevroren

door de pijn

die telkens

weer op

mijn pad gekomen is

telkens weer

de illusie

dat het

waar zal zijn

dat je er was

nooit gezien

telkens gevoelt

mijn hart

is niet van steen


niet zo bang meer zijn

de bel is er wel

de deur

staat nu op

het nachtslot

mijn hart

is van alles

voorzien

om maar

niet te worden

geraakt

voorzichtig maar

niet meer

zo bang

wezen


zwarte koffie aan het begin van de dag

de dag begint

een dag

waarop mijn

wereld

mijn leven

anders kan zijn

ik open mijn

hart

drink zwarte koffie

rook mijn

zoveelste sigaret

zonder er bij stil te staan

een nieuwe dag

breekt aan


intussen drink ik water

intussen

als ik zit te wachten

op de zoveelste pijn

die mijn hart

misschien voorgoed

zal scheuren

die me voorgoed

doet beseffen

dat de liefde

niet voor mij

weggelegd kan zijn

drink ik water

spoel

mijn lichaam door

luister

naar de muziek

die mijn hart

laat slaan

me vertelt dat

ik jou

verloor


iemand de deur wijzen

de deur van mijn hart

vol met hangers

van metaal

sloten

waarvan de

sleutels zijn

verdwenen

de deur van mijn hart

is gesloten

je mag binnen

als je maar

lang genoeg

wilt wachten

totdat ik

de deur

echt open zet


alles bij me

hunkerend hart

ijzer om

te smeden

als het heet is

mesje

om de banden

te doorbreken

die me met

jou verbinden kan

alles bij me

omdat ik

naast het verlangen

bang ben


het heetste vuur

gevangen

in het heetste vuur

sta ik me

te verkillen

door de angst

die om mijn

hart zich

heeft neer gezet

gevangen

in de strijd

waarin naast

winnaars

ook vaak

verliezers zijn


waar bleef je nou?

langzaam

kom je mijn leven in

langzaam

zonder dat

ik je echt ken

je sluipt als

een ridder

met volle macht

mijn hart in

steeds als

ik aan je denk

ben jij er

die ik

in mijn hart

terug vind


durf jij mijn zon te zijn

durf jij

mij de warmte te geven

die mijn hart

ontdooien laat

durf jij

de hitte te zijn

waaraan ik

me niet verbrand

durf jij de zon te zijn

waar ik al

zolang naar

verlang?


als de magie maar niet ontbreekt

onbevangen

gevangen

door de blik

in je ogen

door de dingen

die je zegt

mijn hart

geraakt

gewoon

alsof het

thuiskomen blijkt

toch in angst

dat het mis zal gaan

de magie

die er zal moeten wezen

die moet ontstaan


melodie in de stemmen

de stemmen

die melodieus

door mijn

kamer klinken

zingen

het lied

van verlangen

van het gevoel

de stemmen

die een melodie

in mijn

hart

los maken


ik wil niet meer dat gebroken hart

het kleine stukje

van mijn hart

dat nog steeds

slaat

dat nog niet

geschonden is

door de hartenbrekers

die er steeds

weer zijn

ik bescherm mijn hart

mijn hart

zal nooit meer

gebroken zijn


mijn gevoelens naast me neer

het eeuwige gevecht

tussen mijn hart

en mijn verstand

mijn gevoel

mijn hoofd

zal ik niet meer aan gaan

ik ga niet verder in het spel

mijn gevoelens

leg ik naast me neer

zodat ik

vrij ben

vrijer dan ik

eigenlijk

wil zijn


de speurtocht zonder aanwijzingen

na elke liefde

begint het zoeken weer

naar een hart

dat misschien

echt wel slaat

voor mij alleen

elke toch

speurend in het rond

zonder aanwijzingen

ik vraag me af

hoe het toch komt

dat ik je nog

steeds niet

vond


de hoop en de teloorgang

de hoop

de teloorgang

van wat ik telkens

weer ervaar

aangeraakt

in mijn hart

geraakt door

jouw lach

de woorden

die je zegt

telkens weer

blijkt het

dan weer

niets te zijn

Hits: 45