jeugd2

dans de mystiek

onbevangen momenten

van geluk

gezien in de magische dans

van de mystieke verlangens

van het samen gaan

het vangen van het licht

in de bol van geluk

dansend door de tijd

heeft hij mij gevangen

in zijn ogen

waar de mystiek

 van de magie

geschreven stond


omdat ik niet durf

angst om je te vragen

bij mij te komen

bang voor de gevoelens

die misschien ontstaan

omdat je me misschien meer

gaat raken dan ik wil toestaan

kijk ik vanuit mijn

gevangen gedachtes

naar jouw ogen

waarin ik de vraag om liefde

steeds geschreven

zie staan


weerspiegeling van de gedachten

langzaam dwarrelen

mijn gedachten mijn

venster van het heden binnen

ik zie soms de kronkels

die zijn ontstaan

terwijl ik ergens zomaar was

mijn gedachten over wat ik

anders kon doen

als ik de oprechte gedachten

die ik had

waren vertroebeld

door het gevoel van het

verloren moment


gevangen moment van eenzaamheid

dromen over

het leven dat tot dusver

 mij heeft ingehaald

de dromen die ik verloor

omdat ik weer eens te snel

de nacht wilde verlaten

het achterlaten van mijn dierbaren

die ik werkelijk heb gemist

geen gevoel meer

over wat was

maar wat komen zal

sta ik te staren naar het pad

dat vervuld met eenzaamheid

naar mijn toekomst

lopen zal


waar ik een dichte deur verwachte

gevraagd om mijn verleden

te omarmen

daar waar ik de keus nam

om alleen verder te gaan

voorzichtig toch terug gestruikeld

in het verlangen naar daar waar ik

zo graag wil zijn

daar waar ik een dichte deur verwachte

bleek ineens

de deuren wijd open te staan

om mij binnen te laten

in het licht

waar ik omarmt met liefde

weer welkom bleek te zijn


het duivenmannetje

geen gebrek aan liefde

die hij steeds geven zal

zijn armen waren groter

dan zijn hart soms kon zijn

voor de liefde die hij gaf

aan zijn geliefde duiven

gevangen in de tijd

staat hij daar

omringt door de liefde

die hij zo graag

 van een mens

ontvangen had


dansend door het leven

ondanks alle pijn

dat mijn hart heeft gebroken

mijn ziel heeft gekraakt

het licht in mijn ogen

heeft proberen te doven

dans ik de dans van het leven

met mijn armen

omarm ik de leegte

die is ontstaan

dans ik alsof er geen einde bestaat

aan geluk dat altijd weer

mijn leven aanraakt


afgespoeld verdriet

terwijl ik in gedachten

nog steeds jouw naam zeg

waar ik soms alleen blijk te staan

roep ik zachtjes tegen

de regen of hij mijn tranen

mee wil nemen

naar de zee

waar alle tranen van  het gemis

van een ieder samen komen

om zo te proberen wederom

vrij van verdriet

zonder jou verder te

kunnen leven


mijn tranen nemen een vlucht

gedachten aan jou

die langzaam steeds

vaker mijn hart aanraken

het verdriet om

de verkeerd gemaakte keuze

om elkaar te laten gaan

denk ik soms zomaar

dat ik je bellen moet

naar je toe moet gaan

om uit te spreken

dat mijn gevoelens

niet willen verdwijnen

omdat mijn tranen

mijn vlucht niet meer

 kunnen rechtvaardigen

waardoor ik jou liet gaan


nog even met je praten

soms vraag ik me af

waarom er geen luikje is

naar de hemel waar  je

kan vragen of je nog even

met je verloren geliefdes praten kan

zomaar even zeggen

wat je nog zeggen wilde

nog even de ogen zien

die zoveel liefde uitstraalden

soms zou ik nog zo graag

even met je praten

dat ik je zo  mis

in de dagen

Hits: 36