klaar3

eeuwig vissen in de vijver van het leven

niet willen toegeven

dat ik naar jou verlang

dat ik jou in mijn armen wil

elke dag

elke nacht

blijf ik maar vissen

in de vijver van het leven

om zo maar niet

toe te hoeven geven

dat  ik altijd

eigenlijk alleen maar naar

het samenzijn met jou

verlang


zweven door jouw dromen

je belde me op

om me te vertellen

dat het niet langer zo gaat

dat ik door je gedachten zweef

in jouw dromen elke nacht

dat je ineens beseft

dat je verliefd bent geworden

dat je bij mij wil zijn

ik slik

bedwing mijn tranen

die ik niet wil laten zien

zeg alleen

wat doe je dan daar nog

zorg dat je snel bij mij bent


verborgen engel van mijn dromen

de dromen

die ik elke dag weer heb

omdat ik in gedachten

dicht bij jou ben

denken aan de uren

die zonder jou verloren gaan

omdat we pas in de avond

bij elkaar mogen zijn

verscholen in de

geheimen van de nacht

ontmoeten we elkaar

waar anderen ons als duivels zien

terwijl wij dansen  in de hemel

omdat we samen engelen zijn


smeken om weg te kunnen gaan

hoe me niet langer

gevangen in jouw onuitgesproken emoties

die je niet zeggen kan

die je me niet kan laten zien

waarin je verstrikt zit

omdat je niet anders kan

laat me dan los

laat me gaan

omdat ik niet langer tegen

de onuitgesproken gevoelens

die geen woorden kunnen vinden

kan


verscholen in het donker

niets zeggen

in de late uren van de nacht

niet meer praten

in de momenten van de dag

stil elkaar aankijken

zonder geluid

waarin onze ogen

de lichtjes

van ons hart zijn

waarin geschreven staat

dat jij en ik

samen zullen gaan


verlangen naar wat je bijna hebt gehad

stille avonden

waarin ik soms terug denk

aan de tijd van onbezonnenheid

samen onderzochten we

wat de liefde ons had kunnen geven

totdat de realiteit ons uit elkaar dreef

besloten om elkaar vaarwel

te zeggen

elk ons eigen weg te gaan

waarin wij verdwaalden

in liefdes die niet

jou en ik samen

bleken te kunnen zijn


als ik alleen naar huis ga

als ik

in de late nacht

naar huis ga

met alleen mijn schaduw

in de lichtplekken van de nacht

denk ik aan jou

die eens in mijn armen was

die altijd zei

dat hij eerder dan mij

weg zou gaan

dan kijk ik naar de hemel

zeg dan zachtjes

lief ik zou willen

dat je nog even bij mij

kon zijn


rusten in de armen van mijn moeder

de storm

van het leven

werd me even teveel

kon even niet meer rustig denken

aan dat wat mij bezig hield

de chaos in mijn hoofd was meer

dan compleet

totdat ik even weer

in de armen van mijn moeder

mocht zijn

die met haar zachte woordjes zei

dat alles weer goed zou komen

omdat altijd alles

weer goed blijkt te zijn

voordat

het einde daar zal zijn


opdat ze zal opstijgen

terwijl ik dwaal

door de stad die mij dierbaar is

daar waar jij woont

zie ik haar staan

in al haar grootheid

de koningin die zoveel

indruk heeft gemaakt

klaar om op te stijgen

naar nog een hoger niveau

dan ze voor mij al stond


de sluiers over mijn schimmig verleden

verborgen in de stille

gedachten van mijn denken

zitten de dingen

waar ik het minst trots op ben

die soms zomaar midden in de nacht

opkomen waarbij ik denk

wat dacht ik wel die ik was

wat heb ik soms toch raar gedaan

vraag ik me soms af

of ik toen wel wist

dat ik nog lang niet

aan jou en mij

toe was


in al zijn zijn

niets zeggen

in zijn totale zijn

stond hij daar

voor mij

met ogen die niets meer zeiden

die alleen maar doods

staarden naar daar waar eens

de liefde was

in al zijn zijn

stond hij verloren

in de wereld

waarin geen plek voor hem

bleek te zijn


ontworsteling aan dat wat was

gebonden aan de

tradities van het verleden

de relikwie├źn die me nog steeds

in hun band houden

gevochten om me los te maken

uit die muur

van beklemming

om vrij te kunnen ademen

om zo te ontdekken

dat het leven eigenlijk zonder

al die beperkingen

veel mooier kan zijn

Hits: 8