licht 2
het lampje dat altijd brand
in stille tijden
van er even zijn
brand altijd het lampje van verlangen
in mij
kijk ik naar de ogen
die mij altijd aanstaren
die naar mij kijken
om te zien of ik er ben
raak ik verward in duizenden draden
van onvermogen
omdat ik een even niet weet
waar het staren ooit
begonnen kan zijn
de tijd verjoeg zijn dromen
ontwaken
in de stille momenten
van de nacht
waarin ik mezelf terug vinden kan
waarin ik ontdek
dat ik aangeraakte gevoelens
niet meer loslaten kan
ontwaak ik in de tijd
waarin mijn dromen
verjaagd blijken te zijn
als het licht langzaam dooft
stille avond stilte
waarin ik jouw hand vasthoud
waar ik kijk naar jouw ogen
die bijna niet meer stralen
die naar mij kijken met de vraag
van mag ik gaan
loslaten van jouw ogen
kijken in de duisternis
om te ontdekken
dat langzaam het licht dooft
in jouw ogen
in mijn hart
even schuilen
als de wolken
zo hard huilen
dat mijn tranen niet meer
te zien zijn van verdriet
kruip ik langzaam weg in jouw armen
raak ik jou even zachtjes aan
vraag ik je of ik
even bij je mag schuilen
totdat mijn tranen
zijn opgedroogd
voor altijd
niet altijd rozengeur
de opgedroogde liefde
van dit moment
die niet meer kan opbloeien
omdat de regen vergeet
te vallen
kijk ik naar jouw ogen
die niet meer stralen
voor mij
die kijken naar die ander
die ineens in jouw
leven verschijnt
varen naar het onmogelijke
langzaam gaan drijven
op de zee van onvermogen
van het niet kunnen aanraken
van gevoelens die er zijn
die nog bestaan
die niet meer kunnen drijven
op de golven van liefde
langzaam verder varen
naar de veilige haven
waar ik weer veilig
zal zijn
verdreven engel uit het paradijs
gevlucht in de duisterste nachten
van het geluk
verdwenen in de diepste angsten
van het moment
kijken naar daar waar niets meer kan zijn
stille getuigen die
de verdreven engel uit het paradijs
laten rusten
na zijn verloren strijd
in het paradijs
daar waar het licht mij zal omarmen
kijken naar daar waar
de zon schijnt
waar de tunnel van de duisternis
mij nog omringt
in de tijd van nu
waar ik gevangen in verlangen
kijk naar dat wat
niet meer is
raak ik verstrikt in de gevoelens
van even niet meer weten
wat en waarom ik iets
wel of niet wil
omdat ik jou mis
het is niet dat je lichamelijk
aanwezig bent
het is niet dat je wel
met me praat
dat je me vraagt
met je mee te gaan
het is de simpel jouw
arm die je even om me heen legt
het is het simpel mij even aanraken
aan mijn wang
het is even hand in hand lopen
waarom ik jou mis
als we samen zijn
Hits: 80