licht 3

laten we dansen in de straten

de muziek uit het draaiorgel

vraagt ons om mee te doen

te dansen en te springen

om er te zijn

samen staan wij te staren

naar daar waar wij zo bang voor zijn

om als mannen arm in arm

innig te dansen

omdat wij samen

zo gelukkig zijn


ondanks dat ik gevangen ben

gevangen in de tijden

van verloren winnaars

zit ik  te staren

naar de sterren in de nacht

zacht begin ik te zingen

zing ik het lied van verlangen

zing ik het lied

van dat ik nog ben

zing ik over verloren dromen

zing ik zoals ik alleen

zingen kan


en hij buigt

gebogen loop ik door de regen

die mijn tranen verbergt

om het verloren verdriet

van het verlangen

wat niet kan zijn

als verliezer van

de ongelijke strijd

kijk ik naar de stille

momenten van de natuur

waar ik ineens zie

dat de boom voor mij buigt

een poortje maakt

waardoor ik vanuit de regen

in de zon geraak


wachten totdat het niet komt

wachten op een bankje

in de zon

kijken naar de mensen

die langslopen

die soms even lachen

soms hem niet eens zien

raakt hij verdwaald in zijn gevoelens

van waar hij kan zijn

verloren kijkt hij naar de wereld

in de hoop dat wat moet komen komt

al weet hij zelf nog niet

wat dat is wat komen

moet


gevangen in de natuur

de bomen

die mijn omarmen

die mij zeggen

dat we samen moeten gaan

raken zachtjes

mijn haren aan

fluisteren lieve woordjes

waarin ik horen kan

dat ik sterker ben

dan ik dacht te zijn


onderweg naar mijn lach

ergens tussen

ooit en misschien

ben ik mijn lach verloren

in de verlaten uren van de tijd

raak ik langs

vertrouwde herinneringen

waarin ik mezelf terug

lijk te vinden

totdat ik jouw lach zie

als je mij zoekend  ziet staan


kijken naar liefde

op de uitkijk staan

kijken naar dat wat

de belofte was

toen ik net in het leven kwam

een leven vol liefde

waarin ik mezelf

ontmoeten zou

kijken naar het stille water

zonder rimpelingen

vraag ik me af waar de liefde

is gebleven die

ooit komen zou


als in een achtbaan

laatste momenten samen

verward in de armen van het laten gaan

kijken we elkaar aan

dan laat ik je los

jij gaat naar daar waar jij nu

rust zult hebben

de emoties die door mijn lijf gieren

van onvermogen

de achtbaan van gevoelens

die door mijn heen razen

omdat ik niet kan beseffen

dat jij nu echt

weg bent gegaan


omdat het wachten te lang duurde

zitten te staren

naar onze brokken die er ontstaan

verloren momenten van

houden van

die nu de scherven zijn

van het verloren moment

niet durven zeggen wat je voelt

wat je wilt

verdwenen is dat wat er was

omdat we beiden te laf waren

om te zeggen

wat we voelden

voor elkaar

Hits: 19