napels26a

waar gaan we eigenlijk heen
samen onderweg
naar een voorstelling
waar ze zich op verheugt
ze geniet zichtbaar
van het ritje samen
totdat ze me vraagt
waar we eigenlijk heen gaan
omdat ze niet meer weet
waar we al de hele weg
over aan het praten zijn

hij luistert
verhalen die niemand zal horen
die worden verteld
in het diepste geheim
waar men hem vragen stelt
om te helpen
de schedel met de oren
die luistert omdat
hij niet weg kan lopen

tranen in haar ogen
dikke tranen over wangen
omdat ze denkt
dat het al voorbij is
de voorstelling heeft een pauze
wat ik haar duidelijk heb gezegd
zelfs als ik het 4 x herhaal
huilt ze omdat ze
het zo jammer vindt
dat de voorstelling
nu al voorbij is

ben je thuis
late avond
onze zoon is uit geweest
met zijn vrienden in de stad
op zijn nieuwe scooter
raast hij door de straten
alsof het zijn domein is
hij is de koning van de buurt
pas als zijn scooter weer op zijn plek staat
ben ik het die
dan pas rustig slaapt

ze deed aandoenlijk haar best
samen aan de wandel
mijn moeder en ik
in een land dat ze niet kent
ze wil graag een ijskoffie
met veel slagroom en koffie
ze bestelt dapper in haar beste Engels
een ijskoffie
de ober lacht en zegt dat hebben we
nog geen vijf minuten later
de ober komt stralend aanlopen
met een heel klein kopje espresso
waar een ijsblokje in zat

 altijd die starende ogen
in de stilte van het leven
waar ik gewoon
mijn leven leef
zijn er altijd
die starende ogen
als men mij ziet
zonder dat het me wat doet
merk ik dat het soms
de mensen om mij heen
meer raakt
dan het moet

ach als je haar maar goed zit
in de nacht
telefoon
ze liep te dwalen
in haar nachtkleding over straat
waar ze aan het zoeken was
naar haar hond die ze niet meer had
toen ik haar ophaalde met de woorden
mam wat doe je nu
je bent niet netjes aangekleed
zei ze alleen
mijn haar zit goed
dat is het belangrijkste voor mij

het oude bed
opruimen van haar huis
de tijd heeft haar ingehaald
langzaam gaan we alles inpakken
sorteren en wegbrengen
wat we willen houden
nemen we mee
totdat we bij het oude bed komen
waar we in onze jeugd met onze ouders lagen
soms uren te praten
soms als we ziek waren lagen te schuilen
ineens breken de tranen door
omdat het besef er is
dat met haar ook veel meer verloren is

we dansen in de zon
de tranen van het verleden
die in jouw hart wonen
zullen niet zomaar verdwijnen
als je het besef hebt
dat ze er zijn
langzaam
zullen ze verdampen
als we samen dansen in de zon
omdat we onze harten
hebben verbonden
met elkaar

het oude huis
aangekomen
bij het huis van vroeger
wat niet meer een thuis is
kijken naar de oude deur
waar ik altijd welkom was
het besef dat jij
daar niet meer bent
maakt dat ik ineens
de tranen voel opkomen
om het gemis