opera3

gesluierde verlangens naar niets

jouw ogen

die mij raken

die me zeggen

dat we samen zijn voor altijd

de belofte van liefde

samen delen

het weggaan in het heden

om samen vrij te zijn

in de liefde die we voelen

raakt me zo diep aan

dat ik besef

dat het niet gaat werken

omdat mijn gesluierde verlangens

niet klaar voor de liefde zijn


niet te lang meer huilen

lief de woorden

van liefde raken mij niet meer aan

verward in de draden

van wat we moeten voelen

wat ik niet voelen kan

starend naar de leegte

die tussen ons zomaar is ontstaan

kijk ik in jouw ogen

zie de zelfde twijfel

staan beschreven

laat ik het los

laat ik ons gaan

ik wil niet meer

lang huilen

om wat niet zijn mag


dromen in het verlangen

in de trein

naar nergens heen

sliep ze haar slaap

van verlangen

van hoe het anders zou kunnen zijn

droomde ze over haar familie

die niet in dit land woont

die ze al heel lang niet meer

heeft gezien

ze droomde  over haar weerzien

met haar ouders

haar familie

die ze als vrouw van de wereld

nog elke dag

zou willen zien


dat lukt me nu niet meer

de muren die ik ken

waarachter ik me verschuil

zodat niemand mij raken kan

lijken ineens af te brokkelen

nu jij bij mij bent

de woorden die je spreekt

maken dat mijn muren verdwijnen

het lukt me niet meer

om mezelf te beschermen

tegen jou die

steeds dichter bij mij

blijkt te zijn


verstopte plekken van mijn liefde

de angst

dat mijn hart

weer zal worden geraakt

door diegene die niet goed

weet hoe hij er mee om moet gaan

zorgt ervoor dat ik mijn gevoelens

steeds vaker verstop

op plekken waar ik alleen

het bestaan van ken

om te voorkomen

dat de liefde

mij weer anders laat zijn

dan ik werkelijk ben


loop jij niet weg

de angst

om me opnieuw te binden

in de wetenschap

dat het misschien voor even is

de angst voor de pijn

die komen gaat als jij vertrekt

mij alleen achterlaat

in de eenzaamheid van de nacht

kijk ik naar jouw ogen

vraag je of jij niet weg

wilt lopen

als het even niet zo goed

tussen ons gaat


men gaat er nog iets van denken

hand in hand lopen

door de stad waar alles kan

elkaar omarmen

elk moment als dat maar even kan

kijken naar elkaar zonder de woorden

uit te spreken of het goed is

of het mag

elkaar aanraken

zonder angst of schroom

de woorden dat men er nog iets

van gaat denken is raak

ik voel de angst

dat jij me meer dan ik wil

van binnen in mijn hart raakt


als een kleine rover

onze zoon uit het land

van de eeuwige zon

raakt verstrikt in zijn spel

met de wagen waarin hij niet meer

zitten wil

hij verstopt hem ergens

in het struikgewas om zo te voorkomen

dat hij er weer in zitten moet

ondertussen rooft hij snel

de koekjes uit de meegebrachte tas

zodat hij in ieder geval

wat te eten mee heeft

voor onderweg


de eeuwige twijfel

heen en weer geslingerd

tussen hoop en wanhoop

tussen er voor gaan

het afhouden

het willen

het niet willen

de eeuwige strijd

tussen het hoofd en het hart

of het wel mag

ongevraagd vechten

tegen vooroordelen

dat de liefde soms zomaar

zijn eigen beslissingen maakt


als je weggaat

als je besluit om weg te gaan

al is het maar voor even

dan zal ik achter het raam

jou volgen totdat je niet meer

te zien bent

zal ik wachten totdat je terug komt

dat je weer bij mij bent

als je besluit om weg te gaan

voor altijd

dan zal ik je nakijken totdat

ik je niet meer kan zien

dan zal ik pas gaan huilen

in de hoop dat je terugkomt

heel misschien

Hits: 28