paraplu1

bij de tijd blijven

elke ochtend opstaan

aankleden en gaan

met de metro naar

zijn vaste plek in het park

waar hij even zitten kan

ondertussen altijd

de kranten lezen

waardoor zijn wereld

minder klein blijkt te zijn

blijft hij bij de tijd

maakt hij nieuwe herinneringen

door er zo bij te zijn


als alles leeg is

alles opgeruimd

van dat wat niet meer kan zijn

weggegooid verlangen

aangeraakt het laten gaan

langzaam het hart sluiten

bang om even

alleen verder te gaan

de armen zien die

je willen opvangen

die willen dat je weer bij ze bent

alles opgeruimd

alles laten gaan

leegte die weer opnieuw

te vullen is met ander zaken

dan de liefde die er niet om vroeg


mijn hart heeft een thuis gekregen

ronddwalen zonder

ergens thuis te zijn

me overal thuis voelen

omdat ik me gewoon verbonden voel

met mezelf

maar de plek om te landen

om te zijn

was nergens te vinden

totdat jij mij liet zien

dat mijn hart in jouw hart woont

zodat ik nu ook ergens thuis

gekomen ben


engel van verdriet

verloren in het spel

dat de liefde soms wreed speelt

kijken naar de gevallen tranen

de gebroken gedachten

de verloren liefdes

alles verdween

door een simpele wending

in het lot

ik heb mijn tranen laten gaan

neergelegd daar waar ze

veilig waren

om zo de engel van verdriet

achter te laten

om zo zonder

jou verder te gaan


verloren in het gevecht

gevochten om tot

de juiste keuze te komen

om te weten dat ik

weet wat ik wil

zoeken naar de antwoorden

die er niet zijn

verloren dagen waarin

de mist van de twijfel

me zo van slag bracht

dat ik besefte dat

het beter was om te verliezen

dan door te gaan met een

gevecht dat niet te winnen was


buigen naar het verleden

de rekening van het verleden

krijg ik soms gepresenteerd

waarop staat

dat ik als singel door het leven

zal blijven gaan

ik kijk naar de berekeningen

besef dan dat ik

buig naar het verleden

dankbaar ben

voor dat wat

mij overkomen is

dat ik gelukkiger ben

omdat ik gewoon

mezelf gebleven ben


gedroomde mysterie

verbonden uren

van magie

waarin het mysterie

verdween

gedroomde gevoelens

van wazig verlangen

mistige woorden

zonder gedachten

verdwenen in de mysterie

die is gedroomd

die met het afgaan van de wekker

verdween


hij is mijn zoon

woedend het huis uitgelopen

omdat ik weer eens niet

zijn onvermogen begreep

gevangen in zijn wereld van

onbegrip

vecht hij tegen dat wat hij

eigenlijk het liefste wil

ik raak hem telkens

in de kern van zijn bestaan

hij is mijn zoon

uit een ander land

die ik al langer

dan hij weet ken


onbegrepen woorden

gelezen maar niet begrepen

dat de woorden niet zo waren

bedoelt als ik dacht

niet geweten dat

wat er gebeurde niet iets

van ik vind jou extra leuk was

onbegrepen woorden

op de dag dat

werd verteld dat een ander

ineens in zijn leven was

gekeken naar wat ik niet

begrepen heb

ontdekt dat ik eigenlijk

zonder hem toch

veel beter af ben


zonder tranen

afscheid nemen

zonder tranen

die mijn ogen vullen

los laten

omdat het vasthouden

niet langer gaat

vooruit kijken

omdat achterom kijken niet meer lukt

wetende dat deze keus

de beste is

om zelf sterker te worden

om zo de regenboog

achter mijn tranen

te kunnen zien

Hits: 21