praag1

 

de toeschouwer

onder hem ging de wereld

de dans de muziek

alles raakte hij even met mijn ogen aan

totdat hij gevangen in de zon

even niet meer zichzelf zag

maar zijn schaduw die hem vertelde

dat hij meer kon zijn 

dan een toeschouwer van het leven

de wereld riep naar hem

om deel te nemen 

als geliefde gast 


omarm me

liefste de nacht is zo koud

nu jij niet meer op mij wacht

in de stilte van de avond

de dagen duren veel korter

omdat de nacht mij 

steeds weer zo verkilt

mijn gevoel laat verstarren

liefste ik sta nog steeds

te staren op het station

waar jij de laatste trein hebt genomen

om nooit meer terug

in het leven te komen


kruipen naar de eindstreep

jaren ben ik al aan het worstelen

met het gevecht van in het nu zijn

telkens weer een stapje verder

om weer een stap terug te gaan

telkens aanraken  wat verlangen heet

het niet meer kunnen laten bestaan

kruipend naar de eindstreep

in de hoop dat ik dan bij jou

voor altijd het verlangen

vangen kan


de laatste woorden

afgesproken om nog éénmaal te praten

over hoe het was 

hoe het had moeten zijn

de reden van mijn vertrek uit ons leven

dat nu weer hun eigen wegen gaan

de laatste woorden zonder haar

zonder liefde uitgesproken

elkaar bedanken voor 

het hebben mogen samen gaan

met de gedachte van voor altijd

dat niet langer stand kon houden

omdat mijn hart niet langer jou als bewoner

toestond


als je nog dichterbij komt

afscheid genomen voor altijd

omdat we beiden de regels van het spel

overtraden

elkaar weer zien op afstand

de tranen die te lezen staan

op ons beider gezicht

van ons onvermogen

dan spreek ik vrijuit

zeg dat ik naar je verlang

dat ik je mis

jij kijkt alleen 

dan komen de woorden die mij zo diep raken

die ik zo heb gemist

je zegt simpel

als je maar beseft

dat je nu nog dichterbij me komt

dan laat ik je nooit meer gaan


dromen over het verleden

staren over het water

gevangen door de golven

denk ik even terug aan toen

het verleden

waarin wij samen waren

waarin wij met elkaar waren verbonden

voor heel veel jaren

de vriendschap die er was

die bleef

komt weer bij mij boven

terwijl ik hier sta te dromen

op de plek waar jij en ik

ooit samen zijn gekomen


bedelaar om liefde

dwalend door de stad

waar mijn hart zich thuis voelt komen

zomaar ergens op de straat

liggen in de houding

die totale nederigheid uitstraalt

ik kijk het aan

het raakt me meer

dan ik toegeven wil

hoe kan iemand zo vernederd worden

in een land waar koning welvaart

nog steeds zijn pracht en praal

vertoond


binnenpretje

samen hadden we het er al over gehad

het hele gebeuren dat plaats vind

omdat men vind dat het moet

ik kijk naar je op afstand

zie de glimlach om je mond

terwijl je mij ziet staat

wij samen weten  

waar ons binnenpretje over gaat

omdat wij beiden weten 

dat onze liefde onze dag

altijd weer

liefde vol maak


verborgen verleden

ergens verscholen  achter een deur

die niet meer open mag

achter een raamwerk van staal

ligt een geheim begraven

die niemand ooit aanraken mag

onverwachts de deur geopend

de kier ging steeds verder

het raamwerk bleef bestaan

toch is het verborgen geheim

te voorschijn gekomen

om het te delen  met diegene

die mij het liefste is

die ik alles wil vertellen

wat nog geen ander

van mij wist

Hits: 21