ster5

als de engelen dansen

elke avond

kijk ik

naar de grote

en de kleine beer

elke avond

begroet ik

de maan weer

elke avond

kijk ik naar de sterren

maar ik kan pas

echt genieten

als de

engelen

dansen gaan


draden van licht

(uit je handen)

in de nachtelijke uren

vertelde je mij

of ik wilde kijken

naar je handen

die licht geven zou

ik heb gekeken

maar ik zag

helemaal niets

ja het licht van de sterren

verder zag ik

echt

helemaal niks


ach als de hemel niet meer is

ach als de hemel

er niet meer is

als de sterren

niet meer

durven stralen

als niets of niemand

er nog is

wat moet er

dan nog zijn

om naar te staren

als ik de hemel

elke dag

weer mis


mooi einde

een mooi einde

aan de uren

die er niet

meer zijn

vuurwerk

en violen

rozengeur

en maneschijn

sterren die stralen

geen storm

die liggen gaat

een mooi einde

dat is het

nu ik jou

voorgoed

verlaat..

…..

……


 dat is geluk

niet het moment

dat ik je tegenkwam

niet het moment

waarop jij

terug kwam

niet het moment

dat ik de sterren zag

niet het moment

dat jij even

de maan was

alles is het niet

het moment

van geluk

was het moment

dat jij

mij verliet


zoeken naar de kleine dingen

ik loop te zoeken

naar de kleine dingen

die er werkelijk toe doen

ik ben gaan kijken

naar de bloemen

naar een vogel

die vroeg in

de ochtend zong

ik ben gaan kijken

naar de sterren

die zomaar aan

zijn gegaan

ik ben gaan zoeken

naar echte dingen

de reden

voor mijn

bestaan


hij is er nog steeds

hij is er nog steeds

de ster

die mij verlicht

vlak bij de

Grote beer

en dan

een klein stukje

naar links


gebroken gevoel van eenzaamheid

gebroken gevoel

van eenzaamheid

dat me

langzaam

insluit

in de nachten

waarin geen

sterren staan

gebroken gevoel

zonder dat ik

het besef

dat ik

in eenzaamheid

verder moet

gaan

 


zon en maan

jij noemde jezelf de maan

ik was voor jou de zon

dag en nacht

die niet samen

konden gaan

de zon is gebleven

de maan is

echter

met de sterren

mee gegaan…..


dram niet zo door

als de sterren vallen

dram daar niet

zo over door

ga niet steeds zeggen

dat iemand zijn

liefde verloor

als de sterren vallen

doe dan niet

steeds zo akelig

tegen mij

ik zie als de

sterren vallen

de verloren mensen

die zwaaien

naar mij


nog nooit zo donker geweest

alle sterren

zijn gedoofd

alle sterren

zijn verdwenen

zelfs de maan

vergeet om

aan te gaan

de kaarsen die

ik brandde

zijn ergens verloren

ergens is de duisternis

uit gegaan


zie de sterren als ze aan gaan

zie de sterren

als ze bij het

vallen van de nacht

hun lichtjes aan doen

weet dan dat

ik door die sterren

altijd nog

naar jou

zoek


schitteren in de fluistering

als de sterren

beginnen te schitteren

kijk ik even omhoog

ik hoor de fluistering

vol met liefde

aan de

hemelboog


de sterren straalden

even maar

gekeken

in de donkerste nacht

naar de sterrenhemel

even gekeken

of er misschien

nog een ster

naar me lacht

even gekeken

ik kon het zien

alle sterren

knipoogden

straalden

nog meer

misschien


geduldig zand

het regende niet

toen ik op weg was

niets was er

alleen was het

wel erg laat

in de nacht

ik heb naar de sterren

gekeken

heel voorzichtig raakte

de zee mij aan

met mijn handen

heb ik een kuil gegraven

daar heb ik

de verbintenis

met jou

in gedaan


geen woorden van trouw

als je me wilt ontmoeten

als je echt wilt weten wie ik ben

kijk dan soms

naar de sterren

kijk soms even

naar de heg

kijk soms naar

de mensen

die lang je gaan

kijk soms gewoon

in de ogen

van een toevallig mens

daar zul je me vinden

niet in de woorden

die je hier zag


ik zal het niet doen

heel even

gekeken naar

de sterren

die er staan

de volle maan

die me begroet

de nacht

die als een

deken

is gevallen

ik zal het niet

doen

ik zal niet

aan je denken

het leven

is zonder jou

ook goed


bewierookt

in de geur

van wierook

zit ik te kijken

naar de maan

ik vertel het

aan de sterren

dat de zon

de maan

niet meer

samen gaan


ren weg naar de sterren

als het je

teveel geworden is

als het ineens

meer is

dan je mist

ren dan naar de sterren

zoals ik

al zo vaak deed

daar zal ik

op je wachten

daar loop ik

altijd heen


de ster kwam terug

de ster die

even vergat

om te stralen

kwam terug

toen ik

mijn woorden

naar de hemel stuurden

toen ik even

mijn wanhoop

af vuurde


kaarslicht in de vensterbank

kaarslicht

in het raam

flonkerende sterren

die niet

misstaan

brandende kaarsen

die langzaam

flakkeren gaan

kaarslicht in de vensterbank

ik weet

jij komt er aan


de hemel valt in 1000 sterren uiteen

als je in plaats

van ruimtelijke kussen

me ineens

echt kust

zal de hemel

open breken

zal het zijn

alsof

er duizenden sterren

beginnen te stralen

omdat jij

ineens

voor altijd

bij mij

wilt zijn


nog niet beginnen

terwijl de hele stad

gonst van

de kerstliederen

van alles wat

er niet is

klinkt ineens

vanuit de sterren

dat er een beginnende

liefde

voor me is


als de ster jou kust

elke avond

stuur ik

een kusje naar de sterren

om ze te vragen

of ze je willen

kussen

als je aan het slapen bent

zodat je in de nacht

je niet zo

verdrietig

zo alleen

terug vind


ook voor jou aangestoken

als de nacht

je insluipt

en je even niet

meer weet

hoe de dag

aanbreken zal

als de sterren

even niet voor

jou durven te stralen

er niet meer

durven zijn

dan is de kaars

die ik heb ontstoken

ook voor jou

zo dat er

voor jou

ook een uitweg zal zijn


voorbijrazende auto’s

rijd door de late avond

langs de steden

waar ik nog nooit

eens langs kwam

onbekende terreinen

die ik zie

verslagen

zit ik te staren

naar de auto’s

die onderweg zijn

naar een ander hart

ik raas maar door

van verlangen

ik ben het

die de macht

over de

liefdesstuur

verloor


ik zal je de liefde sturen

in de nacht

waarin sterren staan

als de vuurpijlen

ineens hun

lichten laten zien

de boze geesten

verjagen

zal ik je

de liefde sturen

waarnaar

je zo verlangt


het afgelopen jaar

ach het strand

de sterren

de maan

de zon die

ik voor je mocht zijn

de dagen van zwijgen

de dagen

van het voelen

toch het

niet voor elkaar

kunnen zijn

het afgelopen jaar

vol begonnen

leger laten gaan

ach het afgelopen jaar

was net als altijd

het zal wel

jaren zo

door blijven gaan


verscholen achter sterren

verscholen achter sterren

kijk ik de wereld aan

soms zomaar ergens

maar meestal

zie ik nergens

iets staan


ster in de uitverkoop

ze is gestorven

de ster

die alle harten

hoe dan ook

aanraakt

ze is niet meer

in ons midden

dus het is

eigenlijk te laat

ineens

beginnen allerlei

mensen haar

te beminnen

kopen haar

gouden stem

ze word steeds goedkoper

ze verloor

met haar dood

het recht

om geen

uitverkoopje

te zijn


schaduw van de nacht

de schaduw van de nacht

waarin even geen

sterren blijken

te staan

waar geen hart

kloppen kan

daar waar de duisternis

mij heeft gevangen

waar ik niet

verder met jou

leven kan


donkerder dan ik ben

de nacht

is donker

toch zie ik

altijd nog

de sterren staan

die naar mij

knipogen

zodat ik weet

dat het nooit

echt donker

zal zijn


jij dacht aan mij

in de nacht

waarin de sterren

de maan soms

meer verlichten

dan de maan

zelf kan

kijk ik om

zie jouw gedachten

dwalen

langzaam

me omarmen

langzaam

bij me zijn


onder de nevelen van de nacht

sluierend valt de nacht

zonder dat de

sterren zijn aangegaan

duizenden lichtjes

die voorzichtig

de aarde aanraken

hand in hand

de zee geeft

zijn eigen

concert

de wolken

als nevelen

hebben ons in

de nacht

in onze eigen

wereld

neergezet


laatste teugje aan mijn sigaret

het moment

waarop de dag

ten einde gaat

sta ik nog even voor het raam

staar naar de nacht

die langzaam

aan het werk gaat

kijk nog even naar

de sterren naar de maan

om dan te beseffen

dat het leven

zijn eigen gang

blijft gaan


als de nacht zijn lichtjes niet aan doet

tastzinnen verdwenen

het licht dat

niet op mijn pad scheen

zonder te beseffen

waarheen ik

gaan wil

tastbaar verloren gevoel

zonder de schijnsel van de maan

zonder het licht van de sterren

rusteloos

eindeloos

op zoek


als ik sta of wankel

als ik sta

te staren

in de eindeloze nacht

als ik zie

de sterren

de maan

die lacht

als ik sta te kijken

naar de opkomende

dageraad

besef ik dat ik wankel

omdat er niets

mooiers bestaat


als straks de zon schijnt

als de wolken

zijn verdwenen

ik ineens

met jou

hand in hand sta

als de sterren verbleken

de maan zijn

licht heeft uit gedaan

als de zon straks schijnen gaat

dan kom ik bij je

dan blijf ik voor altijd

stevig mijn arm

om je heen slaan


ik volg de nacht met zijn sterren

liggend

in het zand

de zee

met zijn dromend geluid

jouw stem

die zachtjes praat

dicht bij elkaar

mijn ogen

half dicht

kijken naar

de sterren

naar de grote beer


zo was het beter

heb wel gedacht

aan jij en ik

dwalend

in de koude

februari nacht

over het strand

kijken naar de

poolster

kijken wat hij

ons bracht

zo als het nu was

zitten in het zand

kaarsje aan

met alleen maar

een vriend

die niet meer

zal zijn

zo was het beter

hier was het

zo als

het moet zijn


geslopen in de nacht

ben geslopen in de nacht

waarin de sterren

steeds weer

naar me lachen

geslopen

op blote voeten

over het strand

om daar mijn

lief te begroeten

om daar met hem

hand in hand

te zijn


ik zing naar de hemel

elke avond

even maar

gewoon

op het balkon staan

elke avond

ook als ik

niet thuis kan zijn

elke avond sta ik

toch ergens buiten

zo rond een uur of één

kijk naar de hemel

zie de sterren aan

laat langzaam

ons lied

zijn weg naar de

hemel gaan

om zo elke avond

weer even

toch bij je

te zijn


in de sterren van de tijd

stralen zoals

alleen sterren kunnen

waarin soms

beloftes staan

die niet zullen

worden gebroken

stralen zoals alleen

sterren kunnen

waarin ik jou ontmoeten zal

stralen als sterren

gewoon omdat

ik jou

ontmoet


wat sta je nou te dralen

je hebt gelijk

de nacht was

magisch

vol sterren die

ineens

overal vandaan bleken

te komen

ineens was het drijven

op vergeten dingen

niets meer

wat ons bij de wereld bracht

de nacht vervlogen

de dag die aanbrak

je staat nog te dralen

alsof je nog

iets van mij verwacht

ik laat je maar gaan

dit was het wat

ik je te geven had

niets meer

het is al een ander

die in mijn hart

op mij

wacht


even nog voordat de nacht slapen gaat

in de late uren

van de nacht

omarmt door jou

stil zijn

niets zeggen

alleen de ademhaling

die alles al vertelt

stil liggen

kijken naar

de laatste sterren

die doven

de zon die zijn

eerste straal

naar de aarde zend

heel even nog wachten

voordat de nacht

echt slapen

mag gaan


geen vallen de sterren gezien

de hele avond

zitten te kijken

op het balkon

of een ster vallen zou

niets gezien

alleen een vliegtuig

die iets te snel

landen wou


liggend onder de sterrenhemel

liggend

op mijn rug

mijn nek

net iets verkeerd gedraaid

om met de gestolen

grasspriet

met één oog

naar jou

het andere oog

dat naar

de sterrenhemel

kijkt


stil wachten op jou

gescholen in de nacht

samen dicht bij elkaar

samen gepraat

over wat er

misschien allemaal

nog te doen staat

kijken naar jouw gezicht

gehuld in sterrenlicht

de maan die langzaam

zijn stralen zend

stil wachten op jou

totdat jij

ook zover bent


de ster die brak

gerezen naar

onbekende hoogte

zonder dat het

hoger zou gaan

langzaam in de

vaart

gebroken zonder

dat het

nog kon bestaan


geplukte sterren

gekomen van ver

verder dan ik

beseffen kan

geklommen naar hoogtes

die niet meer zijn

de sterren aangeraakt

maar niet geplukt

omdat de hemel

zonder sterren

zo leeg

bleek te zijn

Hits: 38