vast2

als je zachtjes zeg
in de vreemde landen

waar ik zo af en toe
mijn gezicht laat zien
dwalen mijn gedachten
altijd weer naar jou
waar ik zo gelukkig mee ben
raak ik je altijd even
heel voorzichtig aan
in de tijd
zodat jij weet
dat jij en ik
met elkaar verbonden zijn


zijn muziek bleef
geen klanken meer

die hij kan spelen
zijn vingers rusten voor altijd
zijn verdwenen in de nacht
waarin hij ging slapen
voor altijd
stil luister is soms
naar de opgenomen klanken
van zijn stem die dan
zijn liedjes zingt
zijn muziek die hij speelde
zodat hij weer even heel
dicht bij mij blijkt te zijn

( voor mijn overleden vader)


toen we nog samen konden zijn
in die tijd

waarin ik nog jouw hand
vast kon houden
zonder dat we bang waren
voor wat mensen zouden zeggen
niet bang waren voor het geweld
dat nu loert op elke hoek van de straat
kijk ik in jouw ogen
waarin ik naast onze liefde
de angst geschreven zie staan
raak ik je zachtjes aan
zeg alleen maar
dat de haat onze liefde
nooit kapot
maken zal


de weg die voor je ligt

zitten te staren

naar dat wat na de liefde over is

kijken naar de weg

die ongevuld ineens

jouw leven is

staren naar de obstakels

die je nemen zal

omdat je weet

ook deze weg

brengt je  terug naar

daar waar ik wachten zal


heel zacht zeg ik jouw naam
verzonken in de wereld

waarin ik jou niet meer
bereiken kan
waarin de schimmen van het verleden
jou meer overspoelen dan de
dag van vandaag
soms in heldere momenten
ben je daar
zeg je tegen mij
dat je zo dankbaar bent dat ik er ben
dan verdwijn je weer in jouw eigen wereld
waarin je mij niet meer kent


omdat ik niet dag kan zeggen

wetende

dat dit de laatste keer is

dat ik je zal zien

wetende dat jouw rug

jouw aarzeling bij de trap

of je wel zal gaan

kijk ik naar jouw lichaam

bang om te zeggen

wil je blijven voor altijd

zonder te durven zeggen

ga maar om terug te komen

in de tijd


ga je mee dansen in de regen

onbekenden van elkaar

toch zitten we naar elkaar

te staren in een café

ineens begint het te regen

jij kijkt me aan

zegt dan ga je mee dansen in de regen

eens kijken of we

de weergoden

samen kunnen verslaan


hem moeten laten gaan

het dagelijkse gevecht

tussen jou en mij

waarin ik mezelf steeds

weer voelde

wegglijden in onzekerheid

het gevecht

waarna ik nog meer

op mijn tenen ging lopen

om jou gelukkig te zien

veranderde ineens

in dat ik van mezelf ging houden

toen ik besloot

jou te laten gaan

uit mijn leven voor altijd


als ik het had geweten

thuiskomen

jou zien liggen

je ogen dicht

geen adem meer

vertrokken zonder te weten

dat ik jou nooit meer spreken zou

nooit meer in jouw armen liggen zou

nooit meer ruzie maken met jou

om daarna te zeggen

ik hou zoveel van jou

als ik het had geweten

dat dit gebeuren zou

was ik bij je gebleven  om

bij je te zijn

zoals alleen ik bij jou kan zijn

Hits: 6