verdrongenw1

ieder in zijn eigen wereld

gevangen in de gedachten

dat een ieder zo zijn

eigen wereld heeft

zag ik ze beiden

de een lag te slapen

in zijn nog te volgen droom

de ander verdiept in zijn telefoon

waarin hij zijn eigen

werkelijkheid vond

beiden onderweg naar

daar waar de werkelijkheid

op ze stond te wachten

zodat ze weer

terug in het heden waren


schimmig schimmenspel

vervagende gevoelens

van iets wat ik

dacht zeker te weten

verdwenen in de dagen

van geloven in

dat het tussen ons

wel goed zit

ontdekken

in de mistige gevoelens

van dit schimmenspel

waarin de schimmen mijn angsten

extra aanraken

besef ik dat we elkaar

kwijt raken

in ons onvermogen

om te praten over wat er echt tussen ons speelt

in onze onmacht van het  houden van


ik liet hem gaan

woorden die niet zijn gesproken

de leugens die naar boven kwamen

waarin geen uitleg van waarheden

meer te vinden zijn

gekronkel om toch maar

vast te houden aan het gevoel

van dat de leugen de waarheid moet zijn

keek ik in zijn ogen

waarin het onvermogen stond geschreven

om de waarheid alsnog te spreken

liet ik hem gaan

om in zijn eigen leugens verstrikt

met zijn leven zonder mij verder te gaan


omdat het niet anders kon

onverwachts zijn mijn dromen

ineens verdwenen omdat jij

me vertelde dat je mij

mijn vrijheid terug gaf

omdat je niet langer met

mij verder wilde gaan

mijn woorden verdwenen

in de stilte van het besef

dat ik wederom zelf verder moet gaan

in het leven waarin

de liefde steeds

als een uiteenspattende

zeepbel een rol spelen zal


de last van haar verleden

dwalend door de straten

van het heden

loopt ze daar met haar

gebogen rug

haar bagage kan ze al niet meer

op haar schouders dragen

daarom draagt ze het

in haar handen om zo de laatste dagen

van haar leven

al dwalend in het verleden

in het heden

te overleven


uit een andere wereld

gezien in de wereld

van deze tijd

zat hij gevangen tussen

zijn dromen en zijn werkelijkheid

zijn gevoelens waren verloren

in de tijd

omdat hij niet werd gezien

daardoor verdween hij in een andere wereld

waarin hij zichzelf

durfde te zijn


je was hier eerder

ogen die ik ken

die ik ooit heb bewoond

als de liefste van alles

tranen die nog steeds

geraakt worden

omdat hij en ik niet samen

konden zijn

hij begon te rennen

toen hij ontdekte

dat mijn liefde voor hem

overweldigend bleek te zijn


gebonden aan de ketens van het verleden

soms zie ik  in de spiegel

weer dat jochie

dat niet wist wat hij moest

in deze wereld waarin hij

zich zo onbegrepen voelde

dan kijk ik naar zijn ogen

waarin ik het verhaal zie staan

van zijn hoop

van zijn verdriet

van zijn liefde

zijn verlangen naar

dat wat niet komen kan

gebonden aan de ketens van het verleden

zie ik hem daar staan

voor de spiegel

van elke dag


hij maakt mijn wereld zoveel mooier

ontmoetingen in de ochtend

gewoon hem zien stralen

omdat hij naast mij ontwaakt

mijn ogen zachtjes kust

om de dag te mogen zien

ontwaken met de lach op zijn gezicht

de lach die hij bij mij laat ontstaan

omdat hij zei dat hij mij wilde

dat ik bij hem zou zijn

gewoon de dingen die er zijn

maken het dat ik

de wereld nog veel mooier vind

dan voordat hij in mijn leven was


omdat ik niet sterk genoeg ben

gevochten omdat ik het wilde

dat hij er zou zijn

ik heb mijn handen gebroken door

mijn gevecht met de tralies

die hij om zijn hart had gemaakt

ik heb gesproken tegen zijn oren

die geen woorden konden ontvangen

zijn mond konden niet meer de woorden

spreken die hij zo graag sprak

ik heb verloren dit gevecht

om het kind in mij

weer de vrijheid te geven

waar hij al zo lang op wacht

Hits: 27