wazig2

eeuwenoude sloten

weg gestopte verlangens

van niet meer willen voelen

niet meer willen dat het er is

niets meer willen laten gebeuren

dat me uit evenwicht kan brengen

eeuwenoude sloten

die mijn in balans houden

totdat jij de juiste sleutel vind

waardoor jij juist daar komt

waar ik iemand als jou

zo heb gemist


het laatste lied

weggestorven klanken

van het laatste lied

waarin onze harten

dezelfde slagen sloegen

waarin we elkaar aanraakten

in de liefde die er is

de laatste klanken

van het voor altijd alleen zijn

die nu is verdwenen

omdat onze harten

ineens hetzelfde ritme slaan

die ons voor altijd

samen door het leven

lieten gaan


verdwenen engel van mijn liefde

samen verbonden

in de liefde

die eeuwig zou blijven duren

gevangen armen

die elkaar niet

los wilden laten

woorden die niet

meer met elkaar

konden praten

stille momenten

van verlangen

die steeds luider schreeuwden

maar die niet werden gehoord

verdwenen engel van mijn liefde

omdat ik mijn liefste verloor


langzaam naar boven klimmen

terwijl ik

nog lig bij te komen

van de gigantische klap

die ik heb gemaakt

in het duister

de grond onder mijn

voeten is weggevaagd

kijk ik omhoog

naar het licht

waar ik de handen zie

die mij zullen dragen

ga ik langzaam

op mijn knieën

het gevecht aan

om weer volop

in het leven

te staan


de tijd en zijn tweestrijd

gevonden

in het verloren moment

van niet meer samen

zijn

gevangen tranen

breekvaar als glas

die maar steeds weer

schijnen te helen

deze barst zo enorm groot

dat ik me afvraag of hij

nog helen zal

zie ik langzaam

zich gaan sluiten

met zijn tranen

in zijn wedstrijd

met de tijd


verstopt leven

ergens tussen al het wasgoed

van het leven

de dagen die

verborgen zijn

van een leven

van alledag

zat zij met haar telefoon

haar sigaret

na te denken

over hoe haar leven

zonder te beseffen

hoe zichtbaar ze

ineens was


toen jij wegging voor altijd

ogen gesloten

in de dagen van de tijd

dat je niet meer

kan zijn

laatste blik

op het vuur dat doofde

voor altijd

mijn eigen vuur

is gedoofd

door jouw overgaan

naar een andere leven

in een andere tijd


thuiskomen in de leegte

thuiskomen in de leegte

die is ontstaan

zonder dat de wereld

deze leegte echt warmen kan

kijken naar de muren

die hun eigen verhaal

vertellen van hoe het was

zit ik op de bank te beseffen

dat deze leegte

vanaf nu

thuiskomen heten zal


als ik maar even mijn ogen sluit

dromen over

dat jij en ik  samen waren

in de dagen

van het nu

gedachten die me

in verwarring brengen

om dat wat er

altijd behoorde te zijn

langzaam

ontwaken

uit de droom die

nooit meer werkelijkheid

zal zijn

sluit ik snel mijn ogen

om zo weer even

bij jou te zijn

Hits: 29